ไม่เคยแผ่ว

“ไปจดทะเบียนสมรสกัน”

หือ!! ตอนนี้สมองของฉันประมวลผลแทบไม่ทัน เพราะคำชวนของขุนพลเหมือนโดนมัดต่อยไปหนึ่งยก ก่อนหน้านี้พูดเรื่องแต่งงานกับเรื่องลูก ตอนนี้นางจะชวนไปจดทะเบียนอีก ตึกตัก ตึก ไม่เคยแผ่วเลยกับผู้ชายคนนี้

//“ทำไมทำหน้าปัญญาอ่อนแบบนี้ ดูสิน้ำลายยืดหมดแล้ว”

หือ!! นี้เขาชมฉันใช่มั้ย ฉันรีบใช้มือปาดที่ขอบปากตัวเองทันที หลังจากที่ขุนพลทักขึ้น ยังคิดกับตัวเองเลยว่าฉันอ้างปากกว้างขนาดนั้นเลยหรอ!! แต่เปล่าเลยค่ะ ขุนพลมันหลอกฉัน ฟิลลิ่งที่กำลังงตื่นเต้นตอนนี้หมดกัน !!

“เหอะ!!” ไม่รู้จะพูดอะไรต่อจริง ๆ สะบัดบ็อบแล้วเดินนำไปนั่งโซฟาข้างเตียง ขุนเขาลอยหน้าลอยตาเดินตามมาและขึ้นไปนั่งที่เตียงพร้อมกับผิวปากอย่างอารมณ์ดี ส่วนน้ำมนต์ได้แต่หงุดหงินในใจแต่ทำอะไรไม่ได้พร้อมกับกระแทกตัวลงนอนโซฟาและดูซีรี่ต่อ

หลายวันต่อมา

“ขุนนน วันนี้เข้าผับมั้ยค่ะ” เสียงเรียกชื่อเล่นขุนพลยาวออกมาจากห้องนอนคอนโด ตอนนี้ขุนพลกลับมาพักที่คอนโดได้แล้ว หลังจากที่ไข้หายแต่แผลยังไม่หายดีเท่าไหร่แต่กำลังนั่งทำงานอยู่โต๊ะทำงาน เนื่องจากขุนพลมีงานเยอะและจำเป็นต้องมีโต๊ะทำงาน ขุนพลก็เลยสั่งให้ช่างมารีโนเวทคอนโดน้ำมนต์ใหม่โดยที่เพิ่มพื้นที่ทำงานให้เขาได้ทำงานสะดวก

“หือ!! ไม่นิ” น้ำเสียงทุ้มตอบรับน้ำมนต์พร้อมกับทำหน้าสงสัยขึ้น วันนี้ขุนพลมีนัดไปดูงานที่สนามแข่งรถ เพราะมีแมตช์แข่งขันมิตรภาพซึ่งเย็นนี้เขาก็คิดจะพาน้ำมนต์ไปด้วยอยู่แล้ว แต่กำลังสงสัยว่าทำไมน้ำมนต์ถึงได้ลากเสียงยาวถามเขาแบบนี้

“งั้นวันนี้ขอไปเที่ยวกับเพื่อนได้มั้ย” เสียงอ้อน ๆ แถมยังนั่งลงบนตักแกร่งของขุนพลใช้วงแขนกอดรัดคอขุนพลเอาไว้และใช้หน้าถูไถ่อยู่ที่กล้ามแขนของชายหนุ่ม ทำตาปริบ ๆ เรียกความแอนดูให้เขาเป็นอย่างมาก ส่วนมากน้ำมนต์จะอ้อนเขาก็เป็นประจำเสมอแต่ไม่ถึงกับอ้อนมากขนาดนี้ ถ้าอ้อนขนาดนี้แสดงว่าอยากได้อะไรหรืออยากไปไหนมาก ๆ เท่านั้น

“แต่ต้องไปที่ผับเราเท่านั้นนะ อย่าไปที่อื่นขุนเป็นห่วง”

“โอเคค่ะ” หลังจากได้รับอนุญาตจากขุนพล น้ำมนต์โน้มตัวไปหอมแก้มขุนพลฟอดใหญ่ทั้งแก้มซ้ายแก้มขวาและจากนั้นก็วิ่งเข้าห้องนอนไป เพื่อทำการโทรนัดเพื่อนสาวให้เจอกันคืนนี้ ตั้งแต่ที่น้ำมนต์คบกับขุนพลแทบจะไม่มีเวลานัดเพื่อนเลยด้วยซ้ำและเพื่อนเธอก็แทบจะไม่มีเวลามาเจอกัน ด้วยภาระหน้าที่ของแต่ละคนทำให้กว่าจะได้มาเจอกันยากเย็นแสนเข็ญ

@ 20.30

“เสร็จแล้ว ไปกันดีกว่า” น้ำมนต์แต่งตัวออกจากห้องด้วยความเร่งรีบ ออกมาเรียกให้ขุนพลที่ดูทีวีอยู่หน้าโซฟาอยู่ก่อนหน้านี้ให้ลุกขึ้นเพื่อจะไปผับเป็นอันต้องชะงัก เมื่อปะทะเข้ากับสายตาดุของขุนพลที่นั่งมองอยู่ก่อนแล้ว

“ไปเปลี่ยนชุด” น้ำเสียงดุ เตือนให้น้ำมนต์ไปเปลี่ยนชุด เพราะขุนพลไม่สบอารมณ์กับชุดที่น้ำมนต์ใส่ ดูแล้วมันโป๊ไปซึ่งเขาไม่ชอบให้เธอแต่ตัวโป๊ เขาหวงที่จะมีผู้ชายมามองน้ำมนต์ ด้วยนิสัยที่ชอบเถียงผัวของน้ำมนต์ทำให้เธอคัดค้านที่จะไปเปลี่ยนชุดตามคำสั่งของขุนพลแต่ก็ต้องจำใจเดินกลับเข้าห้องไปอีกครั้งไปเปลี่ยนชุดไม่งั้นคงไม่ได้ไปไหนซักที

“ชุดนี้โอเคแล้วใช่มั้ย” หลังจากที่เปลี่ยนชุดให้ดูเรียบร้อย น้ำมนต์ออกมากับชุดกางเกงยีนส์ขายาวและเสียงยีนส์แขนยาวที่คุมทับข้างในอีกที ชุดนี้ทำให้ขุนพลพึงพอใจอย่างมากและลุกขึ้นเดินนำออกห้องไปก่อนน้ำมนต์ ใบหน้าบูดบึ้งของน้ำมนต์กับชุดใหม่สร้างเสียงหัวเราะให้กับขุนพลดูอารมณ์ดีขึ้นมาทันตา

“มนต์อย่าดื่มเยอะ เสร็จจากสนามเดี๋ยวขุนจะเข้ามาหา” ขุนพลจอดรถสนิทอยู่ที่หน้าผับของตัวเอง พร้อมกับกำชับบอกน้ำมนต์เอาไว้ก่อนที่จะออกไปสนามแข่งต่อโดยไม่สามารถมานั่งดื่มกับน้ำมนต์ได้และเขาก็ทราบดีว่าถ้าพบปะเพื่อนฝูงเมื่อไหร่ การดื่มของน้ำมนต์ต้องดื่มให้ตายกันไปข้างเท่านั้น