วาโย

“ไอ้ขุน ช่วงนี้ไม่เห็นเข้าผับเลยนะ” วาโยทักขุนพลขึ้น หลังจากที่เขาไม่ได้เจอเพื่อนมาทั้งสัปดาห์ตั้งแต่รู้ว่าเมียของเพื่อนท้องและเพื่อนของเขากำลังมีลูก ขุนพลก็ไม่เข้าผับไปตรวจงานอีกเลยส่วนมากจะขนงานไปทำที่สนามหรือไม่ก็ที่บ้านแต่เรื่องตรวจผับช่วงกลางคืนขุนพลให้ลูกน้องคนสนิทดูให้ก่อน เนื่องจากเขาไม่พึ่งประสงค์กลิ่นแปลก ๆ ที่ชวนให้อ้วกตลอดเวลาจึงเลี่ยงที่จะไปตรวจงานที่ผับและดูแค่งานเอกสารของผับแทน

“อือ” อุ๊บ!!

(....)

“มึงใช้น้ำหอมกลิ่นเชี้ยวะ เหม็นชิบหาย” หน้าตาที่มั่นมาตลอดของวาโยตอนนี้แทบจะก้มลงดื่มกลิ่นน้ำหอมของตัวเองทันที ที่เพื่อนรักทักขึ้นให้เสียความมั่นใจ คงมีแต่เพื่อนเขาเท่านั้นแหละที่ว่ากลิ่นน้ำหอมที่เขาใช้เหม็นแต่กับผู้หญิงที่สยบใต้ร่างของเขาทักกันทุกคนว่าใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรทำไมถึงหอม วาโยทำหน้าแทบไม่ถูกที่โดนทักแบบนั้นจนขุนพลต้องเฉลยคำตอบให้

“กูแพ้ท้องแทนเมีย กูได้กลิ่นน้ำหอมไม่ได้เหม็นไปหมด” ถึงบางอ้อทันทีหลังจากได้คำตอบจากเพื่อน อาการรุนแรงถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ!! เขาเองก็สงสัยแต่ก็ไม่กล้าถามเพราะเขายังไม่มีเมียและยังรักชิวตอิสระอยู่แต่บางครั้งก็ยังสงสัยกับเพื่อนว่ามันมีความสุขยังไงกับที่มีแฟนแค่คนเดียว เพราะเขาไม่เคยเรียกใครว่าแฟนสักคนผู้หญิงที่เข้ามาก็แค่ครั้งคราวไม่ได้จริงจัง แต่กับขุนพลเพื่อนของเขายึดมั่นแค่ผู้หญิงคนเดียว ปฏิบัติดีกับเมียทั้งต่อหน้าและลับหลังเวลาพูดถึงเมียรักก็มักจะมีรอยยิ้มตามเสมอ เสือยิ้มยากอย่างขุนพลยิ้มทุกครั้งที่เล่าถึงเรื่องเมีย

“สรุปหลานกูเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”

“พึ่งสองเดือนไอ้ห่า” ก็เขาไม่รู้และไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้เลยถามแบบโง่ ๆ ของไปและอยากรู้ว่าหลานคนแรกของกลุ่มจะเป็นหญิงหรือชาย จะได้เตรียมรับขวัญหลานถูก

“...”

“มีเรื่องอะไรถึงหอบตัวเองมาถึงที่นี่” ตอนนี้เป็นช่วงบ่ายแก่ ๆ แต่วาโยโผล่หัวมาที่สนามให้ขุนพลเห็นหน้าแสดงว่าต้องมีอะไร นอกจากจะมีการแข่งรถเท่านั้นที่จะเห็นหน้าวาโยเพราะเพื่อนเขาต้องมาฟาดพริตตี้สนามกลับด้วยทุกครั้ง จนบางครั้งก็กลัวว่าเพื่อนจะพลาดเข้าสักวัน

“เบื่อ ๆ ไม่มีอะไรทำ”

“หือ!! ว่างขนาดนั้น” ด้วยความสงสัยว่างเพื่อนตัวเองว่างถึงขนาดที่มาหาเขาที่สนามก่อนเวลาแข่งตั้งมากโข เขาพอจะได้ยินว่าเพื่อนมาติดพริตตี้คนใหม่ที่มีความสวยระดับนางเอกที่นี่ มาบ่อยกว่าทุกครั้งเหมือนจะมาเฝ้าน้องเขาทำงานด้วยแถมตอนเลิกงานก็ลากพริตตี้คนนั้นกลับทันที สงสัยเพื่อนนเขาจะตกม้าตายเพราะผู้หญิงคนนี้แน่ เพราะนิสัยเพื่อนเขาจะไม่ค่อยสนใจใยดีกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน นอกจากฟันจบแยกย้าย

“อือ”

“งั้นฝากเฝ้าสนามด้วย จะไปรับเมีย” ในเมื่อเพื่อนว่างขนาดนั้น ก็คงต้องฝากเผ้าสนามเลยแล้วกัน เพราะขุนพลต้องรีบไปรับน้ำมนต์ที่กำลังจะเลิกงานโรงพยาบาลและเขาก็ไม่ได้อยากให้เมียที่ท้องอ่อน ๆ ขับรถไปทำงานเองก็เลยขับไปรับไปส่งตลอด ถ้ามีงานที่สนามก็จะไปรับน้ำมนต์และกลับมาสนามอีกครั้งให้น้ำมนต์รออยู่ในห้องทำงานเพราะไม่อยากให้อยู่บ้านคนเดียว

“ซื้ออะไรเข้าไปกินมั้ย”