บทที่ 116

ฉือหว่านเห็นฮั่วเสวียน ฮั่วเสวียนนั่งอยู่บนโซฟาตลอด เธอก็ร่วมสนุกไปด้วย ดูจะมีความสุขเป็นพิเศษ

ฮั่วเสวียนยิ้ม “พี่ซือหาน พี่สะใภ้เจียวเจียว ถือโอกาสที่ทุกคนกำลังสนุกแบบนี้ ฉันขอเล่าเรื่องตลกให้ฟังสักเรื่องนะ”

ฉือเจียวเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เรื่องตลกอะไรเหรอ”

“เกี่ยวกับฉือหว่านน่ะ!”

ฉือหว่านที่อยู่นอกประตู “…”

ในช่วงเวลาที่ฮั่วซือหานกับฉือเจียวกำลังมีความสุขกันแบบนี้ จะดึงเธอเข้าไปคงไม่เหมาะหรอกนะ?

เมื่อกี้ฉือหว่านยังรู้สึกว่าเธอเข้าไปในโลกของฮั่วซือหานกับฉือเจียวไม่ได้ ตอนนี้ล่ะดีเลย มีคนช่วยส่งเธอเข้าไปแล้ว

ฮั่วเสวียน “วันนี้เป็นวันแรกที่ฉือหว่านเข้าเรียนมหาวิทยาลัยC เธอก็ขึ้นแท่นตำนานในวันเดียวเลยนะ”

กู้เป่ยเฉินทำหน้าดูถูก “เธอมีปัญญาขึ้นแท่นตำนานด้วยเหรอ”

ฮั่วเสวียน “แน่นอนสิ เป็นตำนานเทพแห่งการนอน! เธอนอนทั้งวันในมหาวิทยาลัย C เลยล่ะ”

พรืด

ฮ่าๆๆๆๆๆ

กู้เป่ยเฉินหัวเราะนำ “ทีแรกตอนที่พี่รองส่งฉือหว่านเข้าเรียนมหาวิทยาลัยC ฉันยังไม่เข้าใจเลย ตอนนี้เข้าใจแล้ว พี่รองส่งฉือหว่านไปเพื่อให้สร้างเรื่องตลกให้พวกเรานี่เอง วันละเรื่อง ไม่มีซ้ำเลย ฮ่าๆๆ”

ทุกคนต่างหัวเราะกันหมด ต่างก็หัวเราะเยาะฉือหว่าน ฉือเจียวคือคนที่มีความสุขที่สุด ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความได้ใจ

ฉือหว่านที่อยู่นอกประตู “…”

เอาเถอะ ขอแค่พวกคุณมีความสุขก็พอ

ในห้องVIPสุดหรู ฮั่วซือหานไม่ได้หัวเราะ เดิมทีเขาถูกฉือเจียวอ้อนจนดีขึ้นมาแล้ว แววตาแฝงรอยยิ้มนิดๆ แต่พอได้ยินเรื่องตลกที่ฉือหว่านก่อขึ้น ใบหน้าหล่อเหลานั้นก็พลันเย็นชาขึ้นทันที

แขนที่วางพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ของฉือเจียวก็ถูกดึงกลับมาเช่นกัน

ตอนนั้นเอง เขาก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง เขาหันศีรษะ ดวงตาสีดำเย็นเยียบคู่หนึ่งมองไปทางขอบประตู

แต่ตรงข้างประตูกลับว่างเปล่า

ฉือหว่านดึงเยี่ยฮวนเอ๋อร์เดินออกไปแล้ว

ฮั่วซือหานลุกขึ้นยืน เดินออกไปข้างนอก