บทที่ 120

นี่คือสัญญาณอันตรายที่ชัดเจนมาก

ตอนนั้นเอง ฮั่วซือหานก็ก้าวขายาวๆ ออกไป เขาสั่งให้เลขาจ้าวไปจัดการเรื่องรถแล้ว

เสี่ยวเยาคนนั้นช่างเป็นที่รักของเขาจริงๆ แค่เสี่ยวเยาโทรมา เขาก็รีบทำให้ทันที

เธอต้องรู้ให้ได้ว่าเสี่ยวเยาเป็นใคร

เธอต้องกลายเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเสี่ยวเยาให้ได้!

…………

ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์ยังยืนอยู่ริมถนน ไม่นานรถหรูโรลส์รอยซ์ก็แล่นมาจอดเทียบตรงหน้า

คนขับเปิดประตูหลังด้วยท่าทีเคารพ ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์ขึ้นรถไปด้วยกัน

ฉือหว่านอึ้ง “ฮวนเอ่อร์ ลูกพี่ลูกน้องของเธอรวยขนาดนี้เลยเหรอ?”

โรลส์รอยซ์ รถประจำตัวของฮั่วซือหานก็เป็นยี่ห้อนี้เหมือนกัน หรือว่ายี่ห้อนี้จะเป็นแบรนด์โปรดของพวกผู้ชายเลวๆ?

เยี่ยฮวนเอ่อร์หัวเราะ “ใช่ ก็รวยใช้ได้เลย หวานหว่าน ฉันแนะนำเธอให้รู้จักลูกพี่ลูกน้องของฉันดีไหม เธอมาเป็นพี่สะใภ้ของฉันเถอะ”

อะไรนะ อะไรนะ?

ฉือหว่านรีบปฏิเสธ “ขอบคุณนะฮวนเอ่อร์ แต่ลูกพี่ลูกน้องของเธอ ฉันขอผ่านดีกว่า ฉันไม่คู่ควรหรอก”

เยี่ยฮวนเอ่อร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่หวานหว่านเอ๋ย เธอก็เป็นพี่สะใภ้ของฉันอยู่แล้วนี่

ลูกพี่ลูกน้องของฉันก็คือฮั่วซือหานไง!

…………

วันรุ่งขึ้น มหาวิทยาลัย C

ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์เดินกลับหอพักด้วยกัน ตอนนั้นเอง อยู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาหา “เธอคือเทพแห่งการนอน ฉือหว่านใช่ไหม?”

ฉือหว่านเงยหน้า คนที่มาคือโจวเจิ้นอวี่

โจวเจิ้นอวี่พากลุ่มลูกน้องเดินมาขวางฉือหว่านไว้อย่างมาดเข้ม สายตาหื่นกามกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า “เฮ้ย ไม่คิดเลยว่าเทพแห่งการนอนจะเป็นคนสวยขนาดนี้”