บทที่ 122

ฮั่วเสวียนภูมิใจเป็นอย่างมาก มหาวิทยาลัย C คือถิ่นของเธอ การจัดการฉือหว่าน สำหรับเธอแล้วมันง่ายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ

“พี่สะใภ้เจียวเจียว คราวนี้ฉือหว่านมาเที่ยวมหาวิทยาลัย C แค่สองวันเอง เรื่องนี้พวกเราหยิบมาเป็นเรื่องตลกหัวเราะเยาะเธอได้ทั้งชาติเลย……”

…………

ฮั่วซื่อกรุ๊ป

ในห้องประชุม VIP ที่โต๊ะประชุมยาวเรียงรายไปด้วยผู้บริหารระดับสูงของฮั่วซื่อกรุ๊ป ทุกคนมีบัตรประจำตัวสีน้ำเงินแขวนคอเอาไว้ วันนี้คือวันประชุมผู้บริหารระดับสูง หัวหน้าฝ่ายการเงินกำลังรายงานผลการเงินในไตรมาสนี้ นอกจากเสียงรายงานของเขาแล้ว ทั้งห้องประชุมที่เคร่งขรึมและจริงจังแห่งนี้เงียบสนิทไร้เสียงอื่นใด

ฮั่วซือหาน ประธานฮั่วซื่อกรุ๊ป นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะประชุม วันนี้เขาสวมสูทสีดำที่ตัดเย็บพอดีตัว หล่อเหลาและเปี่ยมด้วยความสูงศักดิ์ เขาก้มตาหล่อเหลาลงอ่านรายงานในมือ ออร่าของผู้นำระดับสูงที่ไม่ต้องแสดงออกมาก็แผ่กระจายไปทั่ว

แต่แล้ว ในตอนนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเข้ามา เลขาจ้าวเดินเข้ามาด้วยท่าทีเร่งรีบ

เลขาจ้าวยื่นมือถือให้ฮั่วซือหาน พลางพูดเสียงเบาอย่างลำบากใจ “ท่านประธาน……”

การประชุมผู้บริหารระดับ VIP แบบนี้ เลขาจ้าวปกติจะไม่กล้าเข้ามาขัดจังหวะเด็ดขาด เว้นเสียแต่ว่ามีเรื่องเร่งด่วนที่ฮั่วซือหานต้องจัดการด้วยตัวเอง

ฮั่วซือหานยังคงก้มหน้าอ่านรายงาน ไม่เงยหน้าขึ้น “มีอะไร พูดมา”

พอฮั่วซือหานเอ่ยปาก หัวหน้าฝ่ายการเงินก็หยุดรายงานทันที ทุกคนในห้องประชุมต่างพากันหันมามองแบบพร้อมเพรียง ทุกคนอยากรู้ว่าเลขาจ้าวมีเรื่องอะไรจะพูด

เลขาจ้าวเหงื่อแตกเต็มหน้าผาก นี่ท่านประธานสั่งให้ผมพูดเองนะ!

“ท่านประธาน มหาวิทยาลัย C โทรมาแจ้งว่า…คุณผู้หญิงมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคนอื่นในโรงเรียนครับ”

ซี๊ด

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่สูดหายใจเข้า แต่หลังจากนั้นเสียงสูดหายใจก็ดังต่อเนื่องกันเป็นระลอก

มือที่กำลังพลิกหน้ารายงานของฮั่วซือหานชะงักลงทันที กระดูกข้อนิ้วเรียวยาวแข็งแกร่งนั้นหยุดนิ่ง เขาเงยหน้าขึ้นมองเลขาจ้าว “นายว่าอะไรนะ?”

“ท่านประธาน คุณผู้หญิงมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคนอื่นในโรงเรียน ทางมหาวิทยาลัย C ขอให้ผู้ปกครองมา พวกเขาต้องการให้ท่านไปเดี๋ยวนี้ครับ”

ฮั่วซือหาน “……”

ใบหน้าหล่อเหลาพลันมืดครึ้มลงทันที เธอเพิ่งไปมหาวิทยาลัย C ได้แค่สองวัน เมื่อวานก็นอนทั้งวัน วันนี้ก็มาตีกับคนอื่น แล้วตอนนี้ก็โดนเรียกผู้ปกครองแล้ว?