บทที่ 125

ฉือหว่าน เธอจะเป็นเด็กดีบ้างไม่ได้เลยหรือไง?

ตอนที่เขาพูดประโยคนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า หัวใจของฉือหว่านก็อ่อนยวบลงในทันที

ฮั่วซือหานอยากให้เธอว่านอนสอนง่ายจริงๆ

สามปีของชีวิตแต่งงานที่ผ่านมา แม้ว่าเธอจะคอยดูแลเขาตอนที่เขาเป็นเจ้าชายนิทรา แต่เขาก็ให้ค่าตอบแทนเธออย่างดีในด้านวัตถุ แถมยังส่งเธอเข้าเรียนมหาวิทยาลัย C เขาหวังจะจบความสัมพันธ์กับเธอแค่ตรงนี้

แต่เธอที่มหาวิทยาลัย C ไม่ได้ว่านอนสอนง่ายสักนิด เมื่อคืนที่ห้อง VIP ในบาร์ เขาก็หงุดหงิดเพราะได้ยินเรื่อง “เทพแห่งการนอน” ของเธอไปแล้ว วันนี้ตอนประชุมก็ไม่เป็นอันประชุมอีก เพราะ “เทพแห่งการต่อสู้” อย่างเธอโดนเรียกผู้ปกครอง

ฮั่วซือหานยังไม่เคยเจออะไรซวยๆ ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

ตอนนั้นเอง เด็กสาวที่กำลังนอนทับอยู่บนตัวเขาก็พูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง “คุณก็ไม่ได้ชอบคนว่านอนสอนง่ายสักหน่อย”

อะไรนะ?

ฉือหว่านใช้สองมือเล็กๆ ยันบนแผงอกแกร่งของเขา แล้วค่อยๆ ยืดตัวขึ้น ดวงตากลมใสก้มลงมองใบหน้าหล่อเหลา “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ฮั่วซือหาน คุณน่ะ…ชอบผู้หญิงแรดๆ ไม่ใช่เหรอ”

คิ้วเข้มของฮั่วซือหานขมวดเข้าหากันทันที เขาไม่คิดว่าเธอจะพูดคำแรงๆ แบบนี้ออกมาด้วยหน้าตาใสซื่อขนาดนี้

ฉือหว่านจ้องตาเขาตรงๆ ไม่คิดจะหลบสายตา แถมดวงตาคู่นั้นยังค่อยๆ เลื่อนลงไป มองริมฝีปากบางเซ็กซี่ของเขา “เมื่อคืนฉันยืนอยู่หน้าห้อง VIP ฉันเห็นหมดแล้ว ฉือเจียวป้อนเหล้าให้คุณ คุณดูชอบมากเลยนี่”

เธอจ้องเขาตรงๆ แบบไม่เกรงใจ กล้าท้าทายไฟอย่างโจ่งแจ้ง

ฮั่วซือหานรู้อยู่แล้วว่าเมื่อคืนเธออยู่ตรงนั้น แม้ตอนที่เขาหันกลับไปจะไม่เห็นเธอ แต่เธอเห็นทุกอย่างจากด้านนอก

“บอกให้ฉันว่านอนสอนง่าย แต่ตัวเองออกไปหาผู้หญิงแรดๆ ข้างนอก คุณนี่มันแสดงเก่งจริงๆ” พูดจบฉือหว่านก็พลิกตัวลงจากตัวเขา

แต่รองเท้าแตะที่เธอสวมอยู่กลับหลุดกระเด็นไป หาตัวไม่เจอ เธอเลยต้องนั่งอยู่บนเตียงก่อน

ตอนนี้ฮั่วซือหานยังคงนอนอยู่บนเตียงของเธอ สูทสีดำราคาแพงที่สั่งตัดพิเศษทับอยู่บนผ้าปูที่นอนสีชมพูลายหัวใจของเธอ ภาพนี้ช่างยั่วยวนและเต็มไปด้วยความรู้สึกต้องห้าม

ฉือหว่านยกเท้าเล็กขาวเนียนขึ้นมาเตะต้นขาแกร่งของเขา “ลงจากเตียงฉันเดี๋ยวนี้!”

ฮั่วซือหานมองเธอด้วยสายตาเย็นชา “ฉือหว่าน เธอลองเตะฉันอีกทีสิ!”