บทที่ 155

ฉือหว่านไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังพูดอะไรออกไป

ฮั่วซือหานมองไอศกรีมในมือของเธอ ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองใบหน้าขาวเนียนดั่งเทพธิดาของเธอ เสียงแหบพร่าของเขาไม่ได้ตอบกลับ แต่กลับย้อนถามเธอแทน "กินอะไร?"

ฉือหว่านรู้สึกสับสนไปหมด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขากำลังถามอะไร

ตึกตัก หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น

บรรยากาศระหว่างพวกเขาสองคนตึงเครียดราวกับมีประกายไฟแผ่ซ่านไปทั่ว

ฉือหว่านตัดสินใจยุติทุกอย่าง "ประธานฮั่ว ฉันจะนอนแล้ว ขอตัววางสายก่อนนะ"

ฉือหว่านยื่นมือไปกดตัดสายวิดีโอคอล

เยี่ยฮวนเอ่อร์กำลังเตรียมตัวไปอาบน้ำ แต่ในตอนนั้นเอง เธอก็เหลือบเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของฉือหว่านเข้า "หวานหว่าน ทำไมหน้าของเธอแดงขนาดนี้?"

ฉือหว่านยกมือขึ้นแตะหน้าตัวเอง "อาจจะร้อนมั้ง ฮวนเอ่อร์ รีบไปอาบน้ำเถอะ"

"อืม"

เยี่ยฮวนเอ่อร์เดินเข้าไปในห้องน้ำ

ฉือหว่านนั่งอยู่คนเดียว ก้มหน้าก้มตากินไอศกรีมในมือไปเรื่อยๆ สุดท้ายเธอก็ค่อยๆ สงบลง เมื่อกี้เธอตกใจอะไรนักหนา?

เช้านี้เธอถามเขาทางโทรศัพท์ว่า ต้องการให้เธอตอบแทนเขาไหม แต่เขากลับตัดสายไปหน้าตาเฉย

หยิ่งแค่ไหน

วางมาดแค่ไหน

แล้วเมื่อกี้ทำไมถึงไม่หยิ่ง ไม่วางมาดแล้วล่ะ?

ในใจของฉือหว่าน เธอหวังว่าเขาจะยอมรับคำตอบแทนของเธอ แบบนี้พวกเขาก็จะไม่ติดค้างอะไรกันอีก

ฉือหว่านเขียนสูตรอาหารบำรุงร่างกายเสร็จแล้วส่งให้ฮั่วซือหานผ่านทางวีแชท

นี่เป็นวีแชทของคุณนายฮั่ว เธอตั้งชื่อฮั่วซือหานไว้ว่า "สามี" มาตลอด

แต่เขายังไม่ตอบกลับเธอ

ท่าทางเย็นชาตามแบบฉบับของเขา

ข้อความแชทก่อนหน้านี้ก็เป็นเธอที่ส่งข้อความอยู่ฝ่ายเดียว เป็นการแสดงเดี่ยวของเธอเพียงลำพัง

วีแชทของคุณนายฮั่วนี้เป็นพยานให้กับการแต่งงานอันแสนต้อยต่ำและน่าขันของเธอ

ฉือหว่านเกิดความรู้สึกขบขันขึ้นมาเล็กน้อย เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา จัดท่าทางให้เหมาะสม ‘แชะ’ ถ่ายเซลฟี่หนึ่งรูป แล้วโพสต์ลงไทม์ไลน์

ฮั่วซือหานนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน เขาได้รับสูตรอาหารบำรุงร่างกายที่ฉือหว่านส่งมาแล้ว แต่เขาไม่ได้ตอบ

เขาตั้งใจจะอ่านเอกสารต่อ แต่ในหัวกลับเต็มไปด้วยภาพของฉือหว่านขณะกินไอศกรีม ลิ้นสีแดงเล็กๆ นั่นแลบออกมาละเลียดเลีย ดูเย้ายวนจนเกินห้ามใจ