บทที่ 157

ฉือถังยิ้มอย่างมั่นใจ "คุณย่า นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ต่อไปหนูจะไปได้ไกลกว่านี้อีกค่ะ"

คุณนายใหญ่ฉือยิ้มจนปากแทบปิดไม่ลง เธอรู้สึกว่าหลานสาวคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ จะต้องนำเกียรติยศมาให้ตระกูลฉือแน่นอน

ฉือเหว่ยเย่และหนีหงก็ดีใจเช่นกัน ลูกสาวของพวกเขายิ่งเก่งมากเท่าไร อนาคตก็ยิ่งมีโอกาสได้แต่งเข้าตระกูลสูงศักดิ์มากขึ้นเท่านั้น

ในตอนนั้นเอง คุณนายใหญ่ฉือก็เหลือบไปเห็นฉือหว่านที่ยืนอยู่ด้านหลัง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที "ฉือหว่าน ใครให้แกมาที่นี่?"

ฉือหว่านก็มาด้วย แต่ครอบครัวนี้มัวแต่ดีใจกัน จึงไม่ทันได้สังเกตเห็นเธอ

ฉือถังเหลือบตามองฉือหว่านเล็กน้อย "คุณย่า หนูให้ฉือหว่านมาเองค่ะ เธออยากมาดูงานด้วย ช่างเถอะ ปล่อยให้เธออยู่ตรงนี้ก็แล้วกัน"

คุณนายใหญ่ฉือไม่อยากเห็นหน้าฉือหว่านเลยสักนิด ในสายตาของเธอ ฉือถังและฉือเจียวคือคนที่นำเกียรติยศมาสู่ตระกูลฉือ แต่ฉือหว่านเป็นเพียงแค่ตัวขายหน้า

เธอไม่เคยคิดว่าฉือหว่านเป็นหลานสาวของตัวเองเลยสักครั้ง

แต่เมื่อฉือถังพูดออกมาแล้ว คุณนายใหญ่ฉือจึงได้แต่พูดอย่างไม่พอใจ "ฉือหว่าน ถ้างั้นก็อยู่เงียบๆ อย่าซน อย่าจับอะไรมั่วซั่ว ถ้าแกทำเลอะหรือทำพัง แกต้องรับผิดชอบเอง!"

คำพูดของคุณนายใหญ่ฉือที่เป็นคุณย่าของเธอแท้ๆ ทำให้ฉือหว่านรู้สึกเย็นชาไปทั้งใจ

แต่เธอไม่ได้พูดอะไรออกไป เพียงแค่ยิ้มบางๆ เท่านั้น

"รุ่นพี่ฉือถัง!"

ในตอนนั้นเอง นักศึกษากลุ่มหนึ่งจากมหาวิทยาลัย C ก็วิ่งเข้ามาหา พวกเขาทุกคนต่างชื่นชมฉือถัง เมื่อวานยังขอลายเซ็นจากเธออยู่เลย

"พวกเธอมาที่นี่ได้ยังไง?" ฉือถังถามอย่างดีใจ

นักศึกษากลุ่มนั้นพากันวิ่งมารุมล้อมฉือถังโดยไม่สนใจฉือหว่านเลยแม้แต่น้อย เธอถูกเบียดจนไปยืนอยู่มุมสุดท้าย พวกเขารายล้อมฉือถังไว้ "รุ่นพี่ฉือถัง วันนี้เป็นวันจัดแสดงวิทยานิพนธ์ของพี่ เราก็เลยมาร่วมแสดงความยินดีค่ะ"

"รุ่นพี่ฉือถัง พี่คือความภาคภูมิใจของพวกเราเลยนะ!"

"มาถ่ายรูปกันเถอะ!"

ทุกคนเริ่มจัดที่ยืนหน้ากระจกแสดงผลงานทางวิชาการของฉือถัง ฉือถังยืนอยู่ตรงกลางคุณนายใหญ่ฉือ ฉือเหว่ยเย่ และหนีหงยืนอยู่ทางซ้าย นักศึกษากลุ่มนั้นยืนอยู่ทางขวา