บทที่ 16

ฉือหว่านหัวเราะออกมา ซูเสี่ยวฝูระบายความโกรธเกี่ยวกับฮั่วซือหานและฉือเจียวมาตั้งแต่เมื่อคืน ความดุดันของเธอนั้นน่าทึ่งจริงๆ

ในความเป็นจริง ฉือหว่านได้เรียนรู้ที่จะเยียวยาตัวเองในช่วงเวลาที่ทุกอย่างพังทลาย

เธอแกะลูกอมลูกอมกระต่ายขาวออกมาหนึ่งเม็ดแล้วใส่เข้าปาก ความหวานที่กระจายในปากทำให้ดวงตาและใบหน้าของเธอมีรอยยิ้ม

"เสี่ยวฝู พักก่อนเถอะ ตอนนี้เรามีอะไรต้องสะสางก็ค่อยๆ สะสางไป มีแค้นก็เอาคืนตามนั้น"

ซูเสี่ยวฝูเข้าใจทันทีว่าฉือหว่านกำลังจะจัดการคนเหล่านี้แล้ว เธอรู้ดีว่าฉือหว่านของเธอเป็นคนที่เก่งกาจมาก

แต่ในใจของเธอยังรู้สึกปวดใจที่เห็นฉือหว่านต้องผ่านกระบวนการเยียวยาตัวเองทุกครั้ง มันคงเจ็บปวดมาก

ทันใดนั้น เสียง "ฮือๆ" ก็ดังขึ้นมาจากในห้องเก็บของ

ฉือหว่านวางหนังสือลงก่อนจะยิ้มบางๆ "ไปกันเถอะ มาเริ่มจาก หัวหน้าแผนกหวังกันก่อน"

เมื่อวานฉือหว่านทำให้หวังสือหมดสติไป จากนั้นก็ให้คนพาตัวเขามา

ฉือหว่านพาซูเสี่ยวฝูเข้าไปในห้องเก็บของ หวังสือถูกมัดมือมัดเท้า ปากถูกยัดด้วยผ้า พอเห็นฉือหว่านเข้ามา เขาก็เริ่มดิ้นอย่างแรง

ซูเสี่ยวฝูเดินไปดึงผ้าออกจากปากของหวังสือ

ทันทีที่หวังสือเห็นฉือหว่าน เขาก็เริ่มด่าทอด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม "ฉือหว่าน เธอกล้าทำให้ฉันสลบ เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ฉันรู้จักเทพ C! แม่ของเธอยังต้องขอร้องฉัน เธอเป็นแค่คนบ้านนอกจะมาทำอะไร! การที่ฉันสนใจเธอมันคือบุญคุณของเธอ เธอควรรู้ตัวแล้วนอนนิ่งๆ ให้ฉันใช้งานซะดีๆ!"

ซูเสี่ยวฝูถกแขนเสื้อขึ้น เตรียมจะตบหน้าเขาสองที แต่ฉือหว่านยกมือขึ้นห้าม

เธอเดินไปยืนต่อหน้าหวังสือ มองเขาอย่างเหนือกว่า "คุณบอกว่าคุณรู้จักเทพ C?"

หวังสือมีสีหน้าภูมิใจและโอ้อวด "เธอก็รู้จักชื่อเสียงของเทพ C งั้นเหรอ? ฉันบอกให้รู้เลยว่าเทพ C มีฝีมือการแพทย์ที่ไม่มีใครเทียบได้ เป็นถึงมือเทพเจ้าอย่างแท้จริง คนบ้านนอกอย่างเธอไม่มีวันได้เจอเธอหรอก แต่ฉันน่ะรู้จักเทพ C!"

ฉือหว่านเลิกคิ้วเรียวเล็กขึ้น ดวงตาเป็นประกายก่อนจะยิ้มเย็น ริมฝีปากแดงของเธอโค้งขึ้นอย่างขบขัน "คุณบอกว่าคุณรู้จักเทพ C แล้วคุณจะพิสูจน์ยังไง?"

หวังสือพูดด้วยความมั่นใจ "ในโทรศัพท์ของผมมีเบอร์ของเทพ C ผมจะโทรหาต่อหน้าคุณเดี๋ยวนี้เลย!"

ฉือหว่านพยักหน้า "ได้สิ โทรเลย"