บทที่ 163

ฮั่วซือหานเปิด WeChat ขึ้นมา และเห็นโพสต์ล่าสุดของลู่หนานเฉิงใน Moments

เป็นรูปถ่ายหนึ่งใบ ที่สนามกีฬาของมหาวิทยาลัย C ไม่มีคนในภาพ แต่มีเงาสองเงาที่ทอดลงบนพื้น

เงาหนึ่งดูอ่อนช้อยและงดงาม อีกเงาหนึ่งสูงสง่าและหล่อเหลา แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นฉือหว่านกับลู่หนานเฉิง

ลู่หนานเฉิงยังใส่แคปชันไว้ด้วย...ของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุด

ทันทีที่ลงโพสต์นี้ไป ก็มีเหล่าคุณชายทั้งหลายเข้ามาคอมเมนต์กันอย่างคึกคัก "คุณชายลู่ วันนี้วันเกิดนะ ทำไมคืนนี้ไม่ฉลองกับสาวงามล่ะ ถือศีลเหรอ?"

"ไปเดินเล่นทำไมที่มหาวิทยาลัย คุณชายลู่ ห้องสวีทที่โรงแรมเตรียมไว้ให้แล้วนะ"

"พวกนายไม่เข้าใจหรอก คืนนี้คุณชายลู่จะไปค้างที่หอพักหญิงต่างหาก"

"การคบหากับนักศึกษามันช่างตื่นเต้นดีจริงๆ"

ฮั่วซือหานอ่านคอมเมนต์พวกนี้แล้วรู้สึกจุกแน่นที่ลำคอ เขานึกถึงหอพักหญิงของฉือหว่าน เตียงเล็กที่มีผ้าปูเตียงลายหัวใจสีชมพู เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาเพิ่งนอนที่นั่นกับเธอ

เขาเคยนอนอยู่บนนั้นกับเธอ

แล้วคืนนี้ ลู่หนานเฉิงจะเป็นคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นแทนเขาหรือเปล่า?

ฮั่วซือหานก้มมองต่ำ นัยน์ตาเย็นชา เขาเองกับลู่หนานเฉิง ต่างก็เป็นผู้ชายที่หญิงสาวในไห่เฉิงหมายปองแต่เอื้อมไม่ถึง แต่สุดท้าย พวกเขาทั้งสองคนก็ขึ้นเตียงของเธอ ทุกคนควรจะชมเชยเธอสักหน่อยว่าใช้วิธีได้ดีจริงๆ

ขณะนั้นเอง เลขาจ้าวเดินเข้ามา เหลือบมองสีหน้าของประธานที่เย็นยะเยือก แล้วถามอย่างระมัดระวัง "ท่านประธาน… คุณกำลังไม่พอใจเรื่องคุณผู้หญิงกับคุณชายลู่หรือเปล่าครับ?"

ฮั่วซือหานยกมือขึ้น ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกหนึ่งเม็ด แต่ไม่ได้พูดอะไร

"ท่านประธาน ผมว่าคุณไม่จำเป็นต้องสนใจหรอก คนที่คุณชอบมาตลอดคือคุณฉือเจียว ภรรยาของคุณจะไปอยู่กับใคร มันไม่น่าจะเกี่ยวอะไรกับคุณนี่ครับ อีกอย่างก่อนหน้านี้คุณเองก็เป็นคนสนับสนุนให้คุณชายลู่จีบภรรยาของคุณไม่ใช่เหรอ? แต่ทำไมพอเขาสองคนคบกันจริงๆ คุณกลับดูเหมือนไม่พอใจแบบนี้…"

เสียงของเลขาจ้าวหายไปกะทันหัน เพราะฮั่วซือหานเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ

เลขาจ้าวรีบวางแฟ้มลง "ท่านประธาน ผมขอตัวก่อนนะครับ!"

เลขาจ้าวรีบเผ่นออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

สายตาของท่านประธานเมื่อกี้ เหมือนใบมีดคมๆ แทงทะลุเลย! น่ากลัวชะมัด

บรรยากาศในห้องทำงานกว้างใหญ่เงียบสนิท ฮั่วซือหานหยิบเอกสารขึ้นมา ก่อนจะกระแทกมันลงกับโต๊ะอย่างแรง เขาหยิบกุญแจรถขึ้นมา แล้วเดินออกไปทันที