บทที่ 170

ฉือเจียวคล้องแขนฮั่วซือหานไว้แน่น "ซือหาน พวกเราอยู่ห้องเดียวกันนะ"

ลู่หนานเฉิงโอบไหล่ฉือหว่านแล้วพูดยิ้มๆ "หวานหว่าน งั้นพวกเราก็อยู่ห้องเดียวกันนะ"

ฮั่วซือหานหันไปมองฉือหว่าน เห็นเธอพยักหน้า "ตกลง"

เธอยอมตกลงที่จะอยู่ห้องเดียวกับลู่หนานเฉิง

ริมฝีปากบางของฮั่วซือหานเม้มแน่น

ฉือหว่านสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา จึงเงยหน้าขึ้นสบตากับนัยน์ตาลึกเย็นชาของชายหนุ่ม

เขากำลังมองเธอด้วยสายตาเย็นชา

มองอะไร?

ฉือหว่านนึกถึงข้อความ WeChat ที่ส่งผิดเมื่อคืนก่อน ตอนนั้นเธอแทบอยากมุดแผ่นดินหนี ตอนนี้เธอกลับทำเพียงเบือนสายตาออกไปอย่างเรียบเฉย

ผู้จัดการรีสอร์ตยิ้มกล่าว "ประธานฮั่ว คุณชายลู่ ห้องหนึ่งคือเพรสซิเดนท์วิวทะเลห้องวิมาน อีกห้องคือห้องปฐพี พวกคุณต้องการแบ่งกันอย่างไร?"

ฉือเจียวได้ยินมาว่าห้องวิมานมีวิวดีที่สุด เธอยิ้มอย่างพอใจ "ฉันจะเอาห้องวิมาน ฉือหว่าน พวกเธอพักห้องปฐพีนะ?"

ฉือหว่านเห็นรอยยิ้มถือดีของฉือเจียว เธอคลี่ยิ้มบาง "ฉือเจียว ห้องปฐพีให้คุณกับประธานฮั่ว ส่วนฉันกับหนานเฉิงจะพักห้องวิมาน"

อะไรนะ?

สีหน้าฉือเจียวเปลี่ยนไปทันที ฉือหว่านกล้าแย่งห้องวิมานของเธอ?

เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน!

"ซือหาน ฉันจะพักห้องห้องวิมาน!" ฉือเจียวอ้อนฮั่วซือหาน

ที่จริงแล้ว ฮั่วซือหานกับลู่หนานเฉิงไม่ใส่ใจว่าจะพักห้องไหน แต่ตอนนี้ผู้หญิงสองคนกำลังแย่งกันเพราะห้องพัก

ผู้จัดการรีสอร์ตรีบเสนอทางออก "เช่นนี้ดีไหม เรามาแข่งขันกัน ใครชนะก็ได้ห้องห้องวิมานไป เป็นการตัดสินที่ยุติธรรมที่สุด"

ฉือเจียวถามทันที "แข่งอย่างไร?"

"จากที่นี่ไปยังวิลล่าวิวทะเลใช้เวลาเดินทางประมาณสิบนาที เรามีรถแข่งสองคัน ให้แข่งรถกัน"

แข่งรถ?

ฉือเจียวเผยรอยยิ้มมั่นใจ "ตกลง ฉันเห็นด้วย"