บทที่ 186

ตอนนี้เมื่อเห็นภาพถ่ายนี้ ทุกอย่างก็ชัดเจนหมดแล้ว

ฉือหว่านเงยหน้าขึ้นอย่างตกตะลึง มองฉือเจียวด้วยสายตาแข็งกร้าว "ฉือเจียว รูปนี้เธอเป็นคนส่งให้พี่เสือใช่ไหม?"

ประกายในดวงตาของฉือเจียวเปลี่ยนไปทันที จากตกใจกลายเป็นมืดมนและผิดหวัง ลู่หนานเฉิง ทำไมถึงต้องเอาตัวมาขวางมีดแทนฉือหว่าน?

ทำไมคนที่ตายไม่ใช่ฉือหว่าน?

และตอนนี้ รูปถ่ายยังถูกพบเข้าอีก! สีหน้าของฉือเจียวพลันเปลี่ยนไป

ฮั่วซือหานรับรูปถ่ายจากมือฉือหว่าน เขาใช้เวลาเพียงสองวินาทีก่อนจะเงยหน้าขึ้น สายตาเย็นเยียบมองไปที่ฉือเจียว

ดวงตาของเขาคมกริบ ราวกับมีดที่กรีดลงบนใบหน้าของเธอ

ฉือเจียวรู้สึกหวาดหวั่น รีบปฏิเสธทันที "รูปอะไร? ฉันไม่เข้าใจว่าเธอพูดเรื่องอะไร! ฉือหว่าน ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วงหนานเฉิง แต่เธออย่ามาใส่ร้ายฉัน!"

ฉือหว่านหัวเราะเย็นชา "ฉือเจียว เธอลองดูรูปนี้ให้ดีๆ เธอนี่มันโง่จริงๆ!"

ฉือเจียวก้มมองรูปถ่าย และทันใดนั้นก็ต้องตกตะลึง เพราะบนรูปนั้น… มีโลโก้โทรศัพท์ของเธออยู่!

แย่แล้ว! เธอลืมลบโลโก้ออก!

ตอนนี้ไม่มีทางปฏิเสธได้แล้ว ว่าเธอเป็นคนส่งรูปให้พี่เสือ

ฉือเจียวเงยหน้าขึ้นมองฮั่วซือหาน ดวงตาของเขามืดดำราวกับขุมนรก เยือกเย็น อันตราย และเต็มไปด้วยแรงกดดัน

เขาไม่เคยใช้สายตาแบบนี้มองเธอมาก่อน

ฉือเจียวเริ่มกลัว รีบร้อนอธิบาย "ซือหาน ไม่ใช่อย่างนั้น! ฟังฉันก่อนนะ ฉัน..."

"ยังต้องอธิบายอะไรอีก?" ฉือหว่านขัดขึ้นทันที ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความโกรธจัดจนแทบลุกเป็นไฟ เธอก้าวไปข้างหน้า พูดด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ "ฉือเจียว ไม่คิดเลยว่าเธอจะเลวร้ายได้ถึงขนาดนี้ เธอมันคือฆาตกร!"

พูดจบ ฉือหว่านพุ่งเข้าไปหาฉือเจียว

ฉือเจียวตกใจสุดขีด รีบวิ่งไปซ่อนตัวอยู่ด้านหลังฮั่วซือหาน "ซือหาน! ฉันกลัว! ช่วยฉันด้วย!"

ฉือหว่านเอื้อมมือจะคว้าตัวฉือเจียว แต่ฮั่วซือหานยืนขวางเธอไว้ เขาปกป้องฉือเจียวไว้ด้านหลัง!

ฉือหว่านจ้องเขาด้วยดวงตาสั่นระริก "คุณกำลังปกป้องฉือเจียวอย่างนั้นเหรอ? เธอเกือบจะฆ่าลู่หนานเฉิง!"