บทที่ 197

เมื่อได้ยินบทสนทนาของพนักงานหญิงสองคน โหลวซินเยว่ก็หันกลับไปมองตึกของฮั่วซื่อกรุ๊ป

เธอเรียนการแสดงมา ย่อมรู้ดีว่าโกลบอลเอ็นเตอร์เทนเมนต์ภายใต้เครือฮั่วซื่อกรุ๊ปนั้นควบคุมวงการบันเทิงครึ่งหนึ่งของประเทศ มีทั้งทรัพยากรระดับท็อปและสายสัมพันธ์อันแข็งแกร่ง เป็นสิ่งที่บางคนพยายมทั้งชีวิตก็ไม่มีวันเข้าใกล้ได้

ทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นของผู้ชายที่ชื่อฮั่วซือหาน

แววตาของโหลวซินเยว่ค่อยๆ เปล่งประกายขึ้น…

…

ฮั่วซือหานกลับมาถึงห้องทำงานของประธาน เขาขว้างแฟ้มในมือใส่โต๊ะทำงานดัง “ปัง” อย่างหัวเสีย

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดแชท ฉือหว่านยังไม่ได้ตอบเขาเลย

ขณะนั้นเอง เลขาจ้าวเดินเข้ามารายงานด้วยเสียงเบา “ท่านประธาน ตอนนี้คุณนายไม่ได้อยู่ที่มหาวิทยาลัย เธอไปดูแลคุณชายลู่ที่โรงพยาบาลตั้งแต่เช้าแล้ว”

ตลอดช่วงที่ผ่านมา มีคนคอยรายงานความเคลื่อนไหวของฉือหว่านให้เขาทราบ และวันนี้ ฉือหว่านก็ไปโรงพยาบาลเพื่อดูแลลู่หนานเฉิงตั้งแต่เช้า

สีหน้าของฮั่วซือหานมืดครึ้มลงทันที

ขณะนั้นเสียงริงโทนจากมือถือก็ดังขึ้น

สายเรียกเข้าคือหลี่หลัน “สวัสดีค่ะ ประธานฮั่ว แย่แล้วค่ะ! รีบมาที่บ้านตระกูลฉือหน่อย จู่ๆ เจียวเจียวก็มีอาการโรคหัวใจกำเริบค่ะ!”

ฮั่วซือหานขมวดคิ้วทันที หลังจากเหตุการณ์ที่โรงพยาบาล เขาก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกับฉือเจียวอีก ฝ่ายนั้นก็เงียบไปพักใหญ่

แต่ตอนนี้จู่ๆ ฉือเจียวกลับมีอาการหัวใจผิดปกติขึ้นมา

ฮั่วซือหานเม้มริมฝีปากบางแล้วพูด “ผมจะไปเดี๋ยวนี้”

…

ในห้องพักผู้ป่วย VIP ของโรงพยาบาล

ลู่หนานเฉิงใส่ชุดคนไข้นั่งอยู่บนเตียง เขากำลังถือแอปเปิลที่ฉือหว่านปอกให้แล้วกัดเข้าไปคำหนึ่ง

ฉือหว่านกำลังอ่านผลตรวจจากโรงพยาบาล “คุณชายลู่ ร่างกายคุณฟื้นตัวเร็วมาก พรุ่งนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วค่ะ”

ลู่หนานเฉิงยิ้มบาง “ก็มีเธอคอยดูแลฉันทุกวัน จะไม่หายเร็วได้ยังไงล่ะ”

ฉือหว่านหันไปมองเขา “คุณได้รับบาดเจ็บเพราะช่วยฉัน ฉันซาบซึ้งใจมากค่ะ คุณชายลู่”

ลู่หนานเฉิงยื่นมือมาจับข้อมือขาวเรียวของฉือหว่าน แล้วดึงเธอมานั่งข้างเตียง “หวานหว่าน นอกจากคำว่าซาบซึ้งใจแล้ว เราคุยเรื่องอื่นกันได้ไหม เช่นว่า...เราจะเปลี่ยนจากรักหลอกๆ ให้กลายเป็นรักจริงเมื่อไหร่ดี…”