บทที่ 264

…

ฉือหว่านกลับมาถึงหอพักหญิง ก็ได้รับสายวิดีโอคอลจากเยี่ยฮวนเอ่อร์

ใบหน้ายิ้มแย้มของเยี่ยฮวนเอ่อร์ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ “หวานหว่าน เมื่อคืนนี้เธอกับประธานฮั่วเป็นยังไงบ้าง…”

เยี่ยฮวนเอ่อร์ทำหน้าทะเล้น ส่งสายตาเจ้าเล่ห์เต็มไปด้วยความแซว

ฉือหว่านยิ้มบาง “ฮวนเอ่อร์ ทำไมยังไม่กลับมาอีก?”

“ฉันไม่อยากรบกวนเธอกับประธานฮั่วไง ฉันไม่อยากเป็น กขค น่ะ”

ว่าแล้วเยี่ยฮวนเอ่อร์ก็พูดต่อ “หวานหว่าน ครั้งนี้ประธานฮั่วจัดการเรื่องโหลวซินเยว่อย่างเด็ดขาดมาก ฉันว่าประธานฮั่วต้องชอบเธอแน่ๆ ตอนนี้พวกเธอก็ได้เป็นสามีภรรยากันจริงๆ แล้ว ฉันหวังว่าพวกเธอจะมีความสุข อยู่ด้วยกันอย่างราบรื่นนะ”

ฉือหว่านไม่รู้จะพูดอะไรดี เธอแกะลูกอมกระต่ายขาวใส่ปาก รสหวานของลูกอมค่อยๆ ละลายในปาก แล้วเธอก็ยิ้มออกมา “ฉันรู้แล้ว ฮวนเอ่อร์ รีบกลับมาเถอะ”

“คืนนี้ฉันจะกลับแล้ว”

“โอเค”

หลังจากวางสายวิดีโอ ฉือหว่านนั่งลงบนเตียง แล้วหยิบหยกชิ้นนั้นออกมาจากใต้หมอน

นิ้วเรียวขาวลูบลายแกะสลักบนหยกอย่างเบามือ

ในตอนนั้นเอง เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ฉือหว่านหยิบโทรศัพท์ออกมา เห็นเป็นชื่อฮั่วซือหาน

ฮั่วซือหานโทรมา

ฉือหว่านหลุบตาลงก่อนจะกดรับสาย

เสียงทุ้มต่ำของฮั่วซือหานดังขึ้นข้างหู “ว่างไหม?”

ฉือหว่านตอบเบาๆ “อืม”

“ฉันรออยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัย”

รถของเขามาถึงแล้ว จอดอยู่หน้ามหาวิทยาลัย

เขากำลังรอเธออยู่

“ได้”