บทที่ 276

“เสวียนเสวียน เธอนี่ปากหวานจริงๆ”

...

หลังจากกล่าวลา กู้เป่ยเฉินกับฮั่วเสวียนแล้ว ฮั่วซือหานก็เดินออกจากบาร์พร้อมกับฉือเจียว “ฉือเจียว ฉันให้คนไปส่งเธอกลับบ้านนะ”

ฉือเจียวเงยหน้าสวยหวานขึ้นมามองเขา “ซือหาน คืนนี้ฉันไม่อยากกลับบ้าน ฉันอยากไปที่วิลล่าของเธอ”

ฉือเจียวได้ไตร่ตรองกับตัวเองแล้ว เธอไม่ควรทำตัวถือตัว ไม่ควรรอให้แต่งงานก่อนถึงจะยอมให้ฮั่วซือหานแตะต้อง

ฮั่วซือหานก็เป็นผู้ชายธรรมดา มีเลือดมีเนื้อ ย่อมมีความต้องการเป็นธรรมดา

ถ้าเขาไม่ได้รับการเติมเต็ม เขาก็อาจตกเป็นเหยื่อของผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามายั่วยวน

ฉือหว่านก็เคยเข้ามาแทรกแบบนั้น และได้ขึ้นเตียงกับเขา

คืนนี้เธอจะไปที่วิลล่าของฮั่วซือหาน แอบส่งสัญญาณชัดเจน

เมื่อเห็นใบหน้าสวยสดของฉือเจียว ฮั่วซือหานเผยรอยยิ้มบาง “คืนนี้ฉันต้องไปทำโอทีที่บริษัท ไม่มีเวลาอยู่กับเธอ ฉันให้คนไปส่งเธอกลับบ้านนะ เป็นเด็กดี”

ฉือเจียวผิดหวังเล็กน้อย “งั้นก็ได้ ฉันกลับก่อนก็แล้วกัน”

ฉือเจียวขึ้นรถจากไป

เลขาจ้าวเปิดประตูรถโรลส์รอยซ์คันหรู ฮั่วซือหานก็ขึ้นรถไปด้วย

รถแล่นไปอย่างราบรื่นบนถนน ฮั่วซือหานนั่งที่เบาะหลัง อ่านเอกสาร

ขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือน “ติ๊งๆๆ” ดังขึ้น มีข้อความแจ้งเตือนจากมือถือของเขา

ฮั่วซือหานกดเปิดดู เป็นรายการใช้จ่ายจากบัตรเครดิตสีดำลายนูนทอง

“เรียนลูกค้า VVIP ท่านได้ใช้บัตรเลขท้าย 8888 ที่บาร์ 1996 เป็นเงินหกพันบาทในวันนี้”

“เรียนลูกค้า VVIP ท่านได้ใช้บัตรเลขท้าย 8888 ที่ร้านบะหมี่อาเซียง เป็นเงินแปดสิบบาทในวันนี้”

“เรียนลูกค้า VVIP ท่านได้ใช้บัตรเลขท้าย 8888 ที่ร้านขนมหวานเทียนจี้ เป็นเงินสี่สิบบาทในวันนี้”

...

ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์ไปเดินเล่นถนนของกิน รายการใช้จ่ายทั้งหมดถูกส่งมายังมือถือของฮั่วซือหาน

ยอดใช้จ่ายล้วนเล็กน้อย...แปดสิบ สี่สิบ สามสิบ และมีรายการหนึ่งแค่สิบบาทเท่านั้น