บทที่ 28

ฉือหว่านเลือกที่จะเมินเฉย "ไม่รู้จัก"

คำว่า "ไม่รู้จัก" สามคำนี้เพิ่งหลุดออกมา ฮั่วซือหานยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นการเย้ยหยันเธอโดยไร้คำพูด

ฉือหว่านไม่รู้จักลู่หนานเฉิง แต่ซูเสี่ยวฝูรู้จัก เห็นทีว่าจะได้ดูเรื่องสนุกแล้ว ลู่หนานเฉิงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฮั่วซือหาน

ซูเสี่ยวฝูหัวเราะแล้วพูดว่า "คุณลู่ ดื่มเหล้าคงไม่ไหวหรอก ฉือหว่านของฉันต้องกลับบ้านแล้ว"

ลู่หนานเฉิงรีบหยิบกุญแจรถของตัวเองขึ้นมา "งั้นฉันขับรถไปส่งพวกเธอเอง"

ลู่หนานเฉิงเดินตามฉือหว่านและซูเสี่ยวฝูไป

เมื่อทั้งสามคนเดินออกไป กู้เป่ยเฉินกับกลุ่มคุณผู้ชายเหล่านี้ก็เริ่มพูดกันเสียงดัง "นี่มันเกิดอะไรขึ้น คุณชายลู่ชอบฉือหว่านเหรอ?"

กู้เป่ยเฉินพูดขึ้น "แต่ฉือหว่านยังไม่ได้หย่ากับพี่รองของฉันนี่นา หรือว่าพี่รองของฉันจะต้องโดนเมียตัวเองกับเพื่อนรักสวมเขาให้?"

พอกู้เป่ยเฉินพูดจบ ฮั่วซือหานที่หลุบเปลือกตาคมคายขึ้นเล็กน้อย สายตาอันแหลมคมพุ่งไปหาเขา

กู้เป่ยเฉินรีบปิดปากเงียบทันที

ฮั่วซือหานหยิบกุญแจรถของตัวเองขึ้นมา "พวกนายเล่นกันไปตามสบาย ฉันขอตัวก่อน"

ฮั่วเสวียนดึงแขนเสื้อของฉือเจียวด้วยความหมดหนทาง "พี่สะใภ้เจียวเจียว ทำไมพี่หนานเฉิงถึงมองฉือหว่านล่ะ? แค่ที่ฉือหว่านแอบแต่งแทนพี่ซือหานยังไม่พออีกเหรอ หรือเธอคิดจะเก็บทั้งสองคนเลย?"

สีหน้าของฉือเจียวดูไม่ดีเลย เธอเองก็ไม่คาดคิดว่าคนที่ลู่หนานเฉิงสนใจจะเป็นฉือหว่าน

แต่ฉือเจียวกลับยิ้มเยาะ "มันน่ะเหรอ? ไม่ต้องห่วงหรอก ทั้งซือหานและหนานเฉิงไม่มีทางสนใจผู้หญิงที่มาจากบ้านนอกแบบฉือหว่านหรอก มันไม่คู่ควร!"

ฮั่วซือหานและลู่หนานเฉิงเป็นชายหนุ่มที่เหล่าสาวงามในไห่เฉิงอยากได้มาเป็นของตัวเอง แล้วฉือหว่านล่ะ? เธอมีสิทธิ์อะไร?

ฉือเจียวรีบเดินตามฮั่วซือหานไป "ซือหาน รอฉันด้วย"

ฮั่วเสวียนยืนนิ่งอยู่ที่เดิมก่อนจะกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ "ฉือหว่าน เรื่องระหว่างเรายังไม่จบ!"