บทที่ 280

เยี่ยฮวนเอ่อร์ลุกขึ้นยืน ไม่แสร้งอีกต่อไป เธอเปิดเผยตัวตนออกมา “ฉือเจียว เธอเข้าใจแล้วหรือยัง ที่นี่คือตระกูลหลิน ไม่ใช่ตระกูลฮั่ว มาคนไหน! คนช่วย ยกพวกเขาออกไปจากบ้านนี้ให้ฉันด้วย!”

“ครับคุณหนูใหญ่!”

ฉือเจียวกับฮั่วเสวียนยังไม่มีเวลาได้ต่อสู้อะไร “ปัง!” เสียงดังทันใด ทั้งสองถูกโยนออกไปจากบ้านตระกูลหลินโดยตรง ทั้งสองล้มพลัดกระแทกกันจนเหมือนสุนัขกินอึ

ฮ่าๆๆ

แม่หลินหัวเราะเยาะอย่างโหดร้าย

เยี่ยฮวนเอ่อร์ยิ้มอย่างซุกซนด้วยความพอใจ เธอพูดไว้แล้วว่าจะ “ดูแล” พวกเขาอย่างเต็มที่

คนที่กล้ารังแกเพื่อนรักอย่างฉือหว่าน พวกเขาคิดว่าฉือหว่านไม่มีใครคอยป้องกันอยู่เบื้องหลังเหรอ?

เมื่อไม่นานที่ผ่านมา ที่ฉือหว่านป่วยหนักเป็นครั้งนั้น ความแค้นที่เธอเก็บไว้อยู่ก็ถูกชดใช้ในพริบตานี้ เยี่ยฮวนเอ่อร์แทนฉือหว่านออกความแค้นอย่างสุดหัวแหนบ!

...

ด้านนอกประตู ฉือเจียวกับฮั่วเสวียนลุกขึ้นอย่างลำบาก ทั้งคู่เดินขึ้นจากพื้นด้วยความอับอาย พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าตอนเข้ามาที่ตระกูลหลิน พวกเขาจะถูกโยนออกไปเช่นนี้

เยี่ยฮวนเอ่อร์นี่มันร้ายเกินไปแล้ว!

คนที่คบหากับฉือหว่าน ไม่มีใครดีเลยสักคน!

“ซ้อเจียวเจียว เสี่ยวเยาใจอยู่กับฉือหว่านอย่างเดียว พวกเราจะทำยังไงดี?”

ฉือเจียวหน้าตาดูโกรธ รู้สึกว่าต้องมีการจัดการสักอย่าง

“เราควรออกไปจากที่นี่ก่อน”

ฉือเจียวกับฮั่วเสวียนรีบออกไป แต่โชคไม่เข้าข้าง เมื่อออกไปข้างนอกฝนก็ตกลงมา

ฉือเจียวรู้สึกโชคร้ายสุดๆ ตัวเองเกือบจะเปียกจนแช่

ในขณะนั้น รถหรูคันหนึ่งจอดลงมาพอดี คนขับเปิดหน้าต่างลงมาแล้วพูดกับฮั่วเสวียน “คุณฮั่วเสวียนใช่ไหม? คุณชายของเราให้มารับครับ”

คุณชาย?

ใครกันนะ?

ฮั่วเสวียนเปิดประตูหลังแล้วขึ้นรถไปพร้อมกับฉือเจียว ทั้งคู่มองเห็นจ้าวอี้