บทที่ 361

ฮั่วซือหานขมวดคิ้ว “ใครเป็นคนให้เธอมา?”

ฉือหว่านเลิกคิ้ว ตอบว่า “แฟนของฉันให้มาน่ะสิ!”

แฟน?

ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาของฮั่วซือหานเปลี่ยนสีในทันใด เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้ฉือหว่านก็เคยพูดว่าเธอมีแฟนแล้ว และตอนนี้แฟนคนนั้นก็โผล่ขึ้นมาอีกครั้ง

“แฟนคนที่รวยมากคนนั้นน่ะเหรอ?”

“ใช่แล้ว เขานั่นแหละ”

ฮั่วซือหานหัวเราะเยาะ “รวยถึงขั้นซื้อรถหรูให้เธอ ซื้อบ้านหรูให้เธอ ฝีมือขนาดนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ แต่วงสังคมในไห่เฉิงมันก็แค่นี้เอง แต่ฉันนึกไม่ออกเลยว่าแฟนเธอคือใคร”

ฉือหว่านยกยิ้ม “ประธานฮั่ว คุณนึกไม่ออกว่าแฟนฉันคือใคร นั่นมันก็เป็นปัญหาของคุณ ฉันจะกลับบ้านแล้ว”

ฉือหว่านหันตัวจะเดินหนี

แต่ฮั่วซือหานกลับขวางเธอไว้ “ฉือหว่านเธอควรจะหางานทำนะ ด้วยวุฒิการศึกษาของเธอ เธอควรรู้จักเห็นคุณค่าในตัวเอง ยกระดับตัวเองขึ้น ไม่ใช่พูดเรื่องไร้สาระอย่างแฟนรวยแบบนี้”

เขาไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะมีแฟนที่ทั้งรวยและหล่อ

ฉือหว่านก็ไม่อยากอธิบาย ยังไงเซียวอี้ก็มาอยู่ที่ไห่เฉิงแล้วเดี๋ยวฮั่วซือหานก็จะได้รู้เอง

เธอผลักฮั่วซือหานออก “ประธานฮั่ว เรื่องของฉัน คุณไม่ต้องยุ่ง!”

พูดจบ ฉือหว่านก็กลับเข้าห้องไป

เมื่อเห็นประตูบ้านของเธอปิดลงต่อหน้าต่อตา ฮั่วซือหานยืนเท้าเอว สีหน้าเคร่งเครียดเขารู้สึกว่าเธอกำลังปิดบังบางอย่าง เธอยังมีความลับอะไรบางอย่าง และความรู้สึกแบบนี้ มันแย่เอามากๆ

…………

วันต่อมา

ฉือหว่านกับเซียวอี้ไปที่เคาน์เตอร์แบรนด์ดังในห้างสรรพสินค้า เซียวอี้ยิ้ม “หวานหว่าน ไปเลือกชุดเถอะ วันนี้พี่เป็นคนจ่ายให้เอง”

“พี่ชายใจป๋า ขอบคุณค่ะพี่เซียว”

ฉือหว่านเริ่มเลือกชุด