บทที่ 404

บนใบหน้าหล่อเหลาสง่างามของฮั่วซือหานไม่เผยอารมณ์ใดๆ เขาเอ่ยเสียงเรียบ “ยังไม่เจอ”

หลี่หลันเร่งเร้า “ประธานฮั่ว เรื่องนี้ต้องรีบแล้วนะคะ อาการของเจียวเจียวรอไม่ได้จริงๆ”

ฉือไห่ผิงเสริมทันที “ใช่ครับประธานฮั่ว ครั้งนี้เจียวเจียวยังช่วยไว้ทัน แต่ถ้าคราวหน้าช่วยไม่ทันขึ้นมา แล้วเจียวเจียวของเราจะทำยังไงดีล่ะครับ”

ฮั่วซือหานกล่าว “ผมรู้ดี”

ขณะนั้น เสียงเรียกเข้ามือถือดังขึ้น

ฮั่วซือหานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฉันออกไปรับสายก่อน”

ฮั่วซือหานเดินออกไป

ฉือเจียวมองตามแผ่นหลังของฮั่วซือหานที่จากไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความครุ่นคิด

ขณะนั้นเอง เลขาจ้าวเข้ามา “คุณฉือ เรื่องการเข้าพักโรงพยาบาลผมจัดการให้เรียบร้อยแล้ว คุณพักรักษาตัวได้เลยครับ”

พูดจบเลขาจ้าวก็ทำท่าจะออกไป

แต่ฉือเจียวร้องเรียกเขาไว้ “เลขาจ้าว ขอคุยด้วย”

เลขาจ้าวหยุดฝีเท้า เอ่ยด้วยความสุภาพ “คุณฉือ มีอะไรเพิ่มเติมเหรอครับ”

ฉือเจียวกล่าว “เลขาจ้าว เรื่องเมื่อกี้ ฉันรู้อยู่แล้ว ซือหานบอกฉันหมดแล้ว”

เลขาจ้าวชะงัก เขาไม่คิดว่าประธานจะสั่งปิดเรื่อง แต่ตัวเองกลับโดนใส่ร้ายว่าบอกไปแล้ว

ดูเหมือนประธานกับคุณฉือเจียวจะเป็นรักแท้จริงๆ

“คุณฉือ คุณ...”

เห็นเลขาจ้าวทำท่าลังเล ฉือเจียวก็แน่ใจว่าตัวเองเดาถูก ฮั่วซือหานมีบางอย่างปิดบังเธออยู่

สัญชาตญาณผู้หญิงของเธอแม่นยำเสมอ คราวนี้ก็เช่นกัน

“เมื่อกี้ซือหานบอกฉันว่าหาแหล่งหัวใจที่เข้ากันได้แล้ว แต่คนๆ นี้...” ฉือเจียวพูดพลางจ้องใบหน้าของเลขาจ้าว คอยสังเกตสีหน้าเขา

ปกติเลขาจ้าวเก็บความลับเก่ง ไม่หลุดอะไรออกมาได้ง่ายๆ