บทที่ 479

ฮั่วซือหานพยักหน้า ใช่ เขาจะไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาต้องช่วยฉือเจียว ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

ฮั่วซือหานมองฉือหว่าน “ฉือหว่าน เธอควรรักษาหัวใจให้ฉือเจียวเถอะ ฉันไม่อยากบีบบังคับเธอ”

หัวใจของฉือหว่านตกลงสู่ก้นเหว ฮั่วซือหานเลือกที่จะยืนอยู่ข้างฆาตกรที่ฆ่าพ่อของเธอจริงๆ

ฉือหว่านหัวเราะเยาะ “ประธานฮั่ว คุณคิดจะบังคับฉัน? ก็ลองดูว่าคุณมีความสามารถพอหรือเปล่าล่ะ!”

คุณนายใหญ่ฉือ “ปากดีจริงๆ ฉือหว่าน ถึงเธอจะเป็นหมอมือเทพ C แต่ก็ใช่ว่าจะสู้กับประธานฮั่วได้ ประธานฮั่วแค่ขยับนิ้ว เธอก็ร่วงจากจุดสูงสุดได้แล้ว!”

หลี่หลัน “ฉือหว่าน พวกเราให้โอกาสเธอลงจากเวทีดีๆ แล้ว อย่าทำให้เรื่องแย่ไปกว่านี้เลย ฉันพูดเพราะหวังดีนะ”

ฉือเจียว “ฉือหว่าน เธอไม่คิดถึงตัวเองก็คิดถึงเซียวอี้บ้าง เขาจะต้องตายเพราะเธอหรือไง?”

ฉือหว่านมองพวกฉืออย่างเย็นชา “เรื่องเซียวอี้ ฉันจะหาทางจัดการเอง แต่พวกเธอควรห่วงตัวเองให้มากกว่านี้ พ่อฉันต้องตายเพราะพวกเธอ ฉันจะไม่ยอมปล่อยใครไป ทุกคนต้องเข้าคุกให้หมด!”

คุณนายใหญ่ฉือ “แก!”

ไม่ปล่อยให้พวกเขาเถียงต่อ ฉือหว่านหันหลังเดินจากไปทันที

ฮั่วซือหานมองแผ่นหลังของฉือหว่านแล้วรีบตามไป

เขาคว้าข้อมือเล็กของฉือหว่านไว้ “ฉือหว่าน เราคุยกันหน่อย”

ฉือหว่านหยุดเดิน แล้วกระชากแขนตัวเองออกจากมือเขา เธอหัวเราะเยาะ “ประธานฮั่ว ฉันว่าเราไม่มีอะไรจะคุยกันอีกแล้ว!”

ฮั่วซือหานเม้มปาก “ฉือหว่าน ฉันไม่อาจทอดทิ้งฉือเจียวได้ อย่าทำให้ฉันลำบากใจเลย”

ฉือหว่าน “งั้นฉันก็ต้องขอปรบมือให้กับความรักอันยิ่งใหญ่ของคุณแล้วล่ะ แต่ถ้าฉันอยากจะทำให้คุณลำบากใจขึ้นมาล่ะ?”

ฮั่วซือหานนิ่งไปสักครู่ “ฉือหว่าน เซียวอี้เป็นแค่จุดเริ่มต้น ถ้าเธอบีบฉันอีก ฉันจะไม่ละเว้นใครที่อยู่ข้างกายเธอ!”

เขาจะทำร้ายคนรอบตัวเธอเพียงเพื่อปกป้องฉือเจียว?