บทที่ 487

ฉือหว่านโกรธมาก หน้าท้องของเธอเริ่มปวดหนึบขึ้นมาอีกครั้ง

เธอฉีดยาให้ตัวเองหนึ่งเข็ม แล้วตั้งใจจะนอนพัก

แต่ในตอนนั้น เสียงริงโทนโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เป็นสายจากเพื่อนสนิท ซูเสี่ยวฝู

ฉือหว่านกดรับสาย “ฮัลโหล เสี่ยวฝู”

เสียงของซูเสี่ยวฝูดังขึ้นมาทันที แฝงด้วยความตื่นตระหนก “ฮัลโหล หวานหว่าน ที่นี่เกิดเรื่องแล้ว!”

ฉือหว่านใจสั่นวาบ “เสี่ยวฝู เธอเป็นอะไร”

“หวานหว่าน ฉันเพิ่งเลิกงานกลับบ้าน แต่มีคนกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาในบ้านฉัน ฉันตกใจจนต้องหลบเข้าไปในห้อง”

“อะไรนะ พวกนั้นเป็นใคร เสี่ยวฝู เธอแจ้งตำรวจหรือยัง?”

“แจ้งแล้ว พวกนั้นเดินหาฉันไปทั่ว ยังพูดด้วยว่าถ้าใครกล้าขัดใจประธานฮั่ว จะไม่มีจุดจบที่ดี”

ฮั่วซือหาน?

ฉือหว่านกำโทรศัพท์แน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ฮั่วซือหานเพิ่งเล่นงานเซียวอี้ไป ตอนนี้ยังจะลงมือกับซูเสี่ยวฝู เพื่อนสนิทของเธออีกงั้นเหรอ?

ฮั่วซือหานรู้ว่าเธอแคร์คนรอบตัวมากแค่ไหน เขาถึงกล้าบีบเธอด้วยวิธีแบบนี้

“หวานหว่าน เธอกับประธานฮั่วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกนั้นพูดว่าไห่เฉิงเป็นพื้นที่ของประธานฮั่ว บอกให้พวกเราวางตัวให้ดี อะไรประมาณนั้น...”

ฉือหว่านรีบพูด “เสี่ยวฝู เดี๋ยวฉันไปหาเธอเดี๋ยวนี้...”

คำพูดยังไม่ทันจบ ทางนั้นก็มีเสียงกรี๊ดดังขึ้น “อ๊า!”

สีหน้าของฉือหว่านเปลี่ยนทันที เธอกำโทรศัพท์แน่น “เสี่ยวฝู เป็นอะไร เสี่ยวฝู!”

มีเสียงวุ่นวายดังมาจากปลายสาย ก่อนที่สายจะถูกตัดไป

หัวใจของฉือหว่านเย็นวาบ เสี่ยวฝูต้องเกิดเรื่องขึ้นแล้วแน่ๆ

เธอลุกขึ้นทันที รีบใส่เสื้อผ้าแล้วเปิดประตูห้องออกไป