บทที่ 50

เกมรอบแรกเพิ่งเริ่ม ก็สุ่มได้ให้ฮั่วซือหาน ทำให้บรรยากาศครึกครื้นขึ้นมาทันที

ฉือถังยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม มองไปที่ฮั่วซือหาน “ประธานฮั่ว เล่นเกมความจริงกันเถอะ ฉันขอถามว่า... คุณกับภรรยาของคุณได้เข้าหอกันแล้วหรือยัง?”

ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ยกเว้นลู่หนานเฉิงที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ต่างก็รู้กันดีว่าภรรยาของประธานฮั่วก็คือฉือหว่าน

คำถามของฉือถังชัดเจนมาก เธอต้องการรู้ว่าฮั่วซือหานเคยแตะต้องฉือหว่านหรือเปล่า

บรรดาทายาทเศรษฐีที่อยู่รอบโต๊ะ ต่างพากันส่งเสียงเชียร์ สร้างบรรยากาศครึกครื้น

ฉือถังแสร้งทำเป็นมองฉือหว่านด้วยท่าทางไร้เดียงสา แต่ในแววตามีแผนการแอบแฝง “ประธานฮั่ว คุณแต่งงานกับคุณนายฮั่วมาตั้งสามปีแล้ว หรือว่ายังไม่เคยแตะต้องเธอเลย? คุณคงจะไม่ชอบคุณนายฮั่วมากจริงๆ ใช่ไหมคะ?”

ฉือเจียวเองก็จับตามองฉือหว่าน แววตาเต็มไปด้วยความเหนือกว่าและหยิ่งยโส “ฉันเคยบอกซือหานไปแล้วว่า ไม่อนุญาตให้เขาแตะต้องฉือหว่าน ดังนั้นเขาต้องไม่เคยแตะต้องเธอแน่นอน”

ฉือถังและฉือเจียวร่วมมือกัน เพื่อทำให้ฉือหว่านอับอาย

กู้เป่ยเฉินและกลุ่มทายาทเศรษฐีเริ่มส่งเสียงเร่งเร้า “พี่รอง! ตอบมาเร็วๆ นี่เป็นเกมความจริงนะ ห้ามโกหก!”

ซูเสี่ยวฝูมองฉือถังและฉือเจียวอย่างโกรธจัด อยากจะเข้าไปตบพวกเธอเสียจริง

แต่ฉือหว่านกลับยกมือขึ้นห้ามเธอไว้

ซูเสี่ยวฝูกระซิบอย่างไม่พอใจ “หวานหว่าน พวกนั้นจงใจกลั่นแกล้งเธอ!”

ฉือหว่านยิ้มเยาะตัวเอง “ฮั่วซือหานไม่เคยแตะต้องฉัน มันเป็นเรื่องจริง ถ้าพวกเธออยากหัวเราะก็ปล่อยให้หัวเราะไปเถอะ”

ที่แท้ฉือเจียวเป็นคนสั่งห้ามไม่ให้เขาแตะต้องเธอเอง

แต่ความจริงแล้ว ต่อให้ฉือเจียวไม่ห้าม เขาก็คงไม่มีวันแตะต้องเธออยู่ดี

ฉือหว่านเงยหน้าขึ้น มองตรงไปที่ฮั่วซือหานซึ่งนั่งอยู่ตรงข้าม

คืนนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงสแลคสีดำ พับแขนเสื้อขึ้นสองทบ เผยให้เห็นข้อมือที่แข็งแรงและกระดูกข้อที่โดดเด่น เขายกสายตาขึ้นมาสบตากับเธอ สายตานั้นเย็นชา

ฉือหว่านอ่านความคิดเขาไม่ออก

ฉือเจียว “ซือหาน รีบบอกพวกเขาสิ ว่าคุณไม่เคยแตะต้องฉือหว่าน!”

ท่ามกลางสายตาของทุกคน ฮั่วซือหานเปิดปากพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ฉันขอรับโทษ ฉันจะดื่มแทนคำตอบ”