บทที่ 518

ฉือเจียวเร่งเร้าให้รีบผ่าตัด

ขณะนั้น เย่ฮวนเอ่อร์ก็หัวเราะเย็น “ฉือเจียว รีบอะไรนักล่ะ? หมอลุงฝูก็คือคนรู้จักเก่าของเธอนี่นา เธอเคยเป็นคนไปตามลุงฝูมาช่วยประธานฮั่วไม่ใช่เหรอ?”

ซูเสี่ยวฝูแกล้งอุทาน “อ้าว แปลกจังนะ ทำไมเธอดูเหมือนไม่รู้จักหมอลุงฝูเลยล่ะ?”

ฮั่วซือหานก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ เมื่อครู่ท่าทีของฉือเจียวที่มีต่อลุงฝูเต็มไปด้วยความรังเกียจและไม่ใส่ใจ ราวกับเป็นคนแปลกหน้า

เขาจึงหันไปมองฉือเจียว “เธอไม่รู้จักลุงฝู?”

ฉือเจียวรีบตอบ “ตอนนั้นฉันยังเด็กมาก จำไม่ได้ชั่วขณะหนึ่ง ตอนนี้ฉันจำได้แล้ว เขาคือลุงฝู ซือหาน หัวใจฉันรู้สึกไม่ค่อยดี เรารีบผ่าตัดเถอะนะ”

หลี่หลันก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ เธอไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในจังหวะสำคัญแบบนี้ จึงรีบพูด “ประธานฮั่ว เราเข้าผ่าตัดก่อนดีกว่า เรื่องเก่าๆ ค่อยคุยกันทีหลัง”

คุณนายใหญ่ฉือก็ร้อนรนไม่แพ้กัน “ใช่ค่ะประธานฮั่ว เรื่องนี้เกี่ยวกับหัวใจของเจียวเจียว เราควรให้ความสำคัญกับการผ่าตัดก่อน”

แต่ขณะนั้นเอง เสียงใสเฉียบของฉือหว่านก็ดังขึ้น “ฉือเจียว ถึงเวลานี้แล้ว เธอยังจะเสแสร้งอีกเหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ “ฉือเจียว ดูเธอตอแหลกลบเก่งแบบนี้ เหมือนตัวตลกเลยนะ!”

ฮั่วซือหานหันไปมองฉือหว่าน “พวกเธอจะพูดอะไรกันแน่?”

ซูเสี่ยวฝู “ประธานฮั่ว ไม่ใช่ว่าพวกเราจะพูดอะไร แต่เราจะบอกความจริงกับคุณ!”

ฮั่วซือหาน “ความจริงอะไร?”

ลุงฝูเดินเข้ามาข้างหน้า เขามองฮั่วซือหาน “คุณบอกว่าเด็กคนนี้คือคนที่เคยช่วยชีวิตคุณ?”

ฮั่วซือหานเริ่มคาดเดาอะไรบางอย่างได้ ริมฝีปากบางขบแน่นจนเป็นเส้นตรงเย็นเยือก “หรือว่าเธอไม่ใช่?”

ลุงฝูตบต้นขาแรง “แน่นอนว่าไม่ใช่! คุณเข้าใจผิดแล้ว ไม่ใช่เลย เธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนนั้นที่ช่วยคุณ!”

ฉือเจียวไม่ใช่คนที่เคยช่วยชีวิตเขา

ฉือเจียวไม่ใช่เด็กคนนั้นในถ้ำ