บทที่ 523

หลี่หลันกับฉือไห่ผิงหันไปมองคุณนายใหญ่ฉือ “แม่ เวลานี้แล้วยังจะทอดทิ้งเจียวเจียวอีก เราไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันแล้วเหรอ?”

ฉือถังเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ แน่นอนว่าเธอไม่อยากตายไปพร้อมกับฉือเจียว “พูดแบบนี้หมายความว่าไง? เป็นฉือเจียวต่างหากที่สวมรอยตัวตนของฉือหว่าน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ประโยชน์ทั้งหมดที่ฉือเจียวได้จากประธานฮั่ว พวกคุณรับไปคนเดียว พวกเราไม่ได้รับส่วนแบ่งเลย ตอนนี้ฉือเจียวถูกเปิดโปงแล้ว ทำไมเราต้องตายแทนเธอด้วย?”

ฉือเหว่ยเย่กับหนีหงรีบเสริม “ใช่แล้ว! ถังถังพูดถูก พวกเราไม่ยอมตายแทนพวกเธอหรอก ประธานฮั่ว ใครทำผิดก็ให้คนนั้นรับผิด อย่ามายุ่งกับพวกเรา”

หลี่หลันโกรธจนแทบจะกระอักเลือด “พวกคุณมันเกินไปจริงๆ”

เย่ฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูมองดูฉากตรงหน้าด้วยความสะใจ ต้องให้หมากัดหมาถึงจะสนุก

เมื่อก่อนหลี่หลันเคยทอดทิ้งฉือหว่าน ทิ้งเธอไว้ที่ชนบทตามลำพัง ตอนนี้ในที่สุดเธอก็ได้ลิ้มรสความรู้สึกของการถูกทอดทิ้งบ้างแล้ว

เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะเย็น “นี่แหละคือกรรมที่คุณก่อไว้ ทำอะไรไว้ก็ได้รับผลแบบนั้น!”

ซูเสี่ยวฝู “ประธานฮั่ว คนพวกนี้คือคนที่ฆ่าพ่อของหวานหว่าน ถ้าก่อนหน้านี้คุณไม่คอยหนุนหลังพวกเขา หวานหว่านคงจัดการพวกเขาไปนานแล้ว ตอนนี้คุณก็มองเห็นธาตุแท้ของพวกเขาแล้ว ถึงเวลาเอาคืนแล้วค่ะ”

คุณนายใหญ่ฉือพยายามขอความเมตตา “อย่านะคะประธานฮั่ว โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถอะ”

ฮั่วซือหานมองพวกเธอด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ “ก่อนหน้านี้ฉันถูกพวกเธอหลอก ตอนนี้เราจะมารวมบัญชีใหม่กับเก่า ใครเป็นคนฆ่าพ่อของฉือหว่าน ใครคือคนร้าย ภายในสามวัน ให้ไปขอขมาหน้าหลุมศพของเขา นี่คือโอกาสเดียวที่ฉันให้พวกเธอ อย่าบังคับให้ฉันลงมือ!”

พูดจบ ฮั่วซือหานก็หันหลังจากไป

เย่ฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูหัวเราะเย็นใส่พวกเธอ “กรรมตามสนอง พวกเธอไม่มีวันจบดีแน่”

แล้วเย่ฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูก็จากไปด้วยเช่นกัน