บทที่ 550

เซียวอี้ยิ้มมุมปาก “หวานหว่าน วันนี้เธอเป็นอะไรไป แกล้งทำให้ประธานฮั่วเห็นเหรอ?”

ฉือหว่านที่ซบอยู่ในอ้อมอกของเซียวอี้ค่อยๆ เงยศีรษะขึ้น เธอมองเซียวอี้ “ศิษย์พี่ ฉันไม่เคยปิดบังอะไรจากพี่ได้เลย”

“เธอกับประธานฮั่วนี่เล่นละครบทไหนกันอยู่?”

“ฉือเจียวคือลูกสาวตระกูลลี่ ตระกูลฮั่วกับลี่มีสัญญาหมั้นกัน ฮั่วซือหานต้องแต่งงานกับฉือเจียว พรุ่งนี้คุณนายฮั่วจะมาถึงไห่เฉิง ฉันเดาว่าท่านต้องมาช่วยให้ฮั่วซือหานกับฉือเจียวแต่งงานกันแน่”

“งั้นเธอแกล้งทำตัวสนิทกับฉัน ก็เพื่อให้ฮั่วซือหานตัดใจสินะ?”

“ศิษย์พี่ ฉันกับฮั่วซือหานจบกันแล้ว เขาไม่ต้องลำบากใจ และฉันก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วย”

เซียวอี้พยักหน้า “หวานหว่าน ฉันหวังว่าในใจเธอจะคิดแบบนั้นจริงๆ”

“แน่นอนว่าฉันคิดแบบนั้นอยู่แล้ว”

พูดจบ ฉือหว่านก็วางมือบนหน้าท้องของตัวเอง ลูบอย่างแผ่วเบา

เซียวอี้มองไปยังหน้าท้องของฉือหว่าน “งั้นเธอไม่คิดจะบอกเรื่องลูกให้ประธานฮั่วรู้เหรอ? เขายังคิดว่าลูกคนนี้ไม่ใช่ของเขา แต่เป็นของฉัน เมื่อกี้เขาเห็นเราสองคนอยู่ด้วยกัน ก็คงคิดว่าเราคือครอบครัวพ่อแม่ลูกแล้วมั้ง”

ฉือหว่านหลุบตาลง “ไม่ต้องบอกเขาหรอก เขาไม่จำเป็นต้องรู้”

เซียวอี้ยิ้มมุมปาก “หวานหว่าน ก่อนหน้านี้เธออยากบอกเรื่องลูกกับประธานฮั่วอยู่แล้วนี่ อย่างน้อยเขาก็มีสิทธิ์รู้ และลูกเองก็มีสิทธิ์รู้ว่าใครคือพ่อของเขา แต่ตอนนี้ฉันเห็นว่าเธอเปลี่ยนไปแล้ว เธอไม่อยากบอก เพราะกลัวว่าเขาจะลำบากใจเพราะเรื่องลูก ใช่ไหม? จริงๆ แล้ว ในใจเธอยังมีเขาอยู่”

ฉือหว่านเงยหน้า ปฏิเสธ “ไม่มี…”

เซียวอี้ยกมือขึ้นลูบศีรษะฉือหว่านเบาๆ “พอแล้ว หวานหว่าน ไม่ต้องอธิบายกับฉัน มีหรือไม่มี เธอรู้อยู่แก่ใจดีที่สุด”

ฉือหว่านไม่พูดอะไรต่อ