บทที่ 561

ฉือหว่านพยักหน้า “ได้ค่ะ ฉันสามารถถอนพิษให้ฉือเจียวได้”

ลี่มั่วเฉียน “ดีมาก”

“แต่ว่า...” ฉือหว่านหันไปมองลี่มั่วเฉียน “ฉันต้องการของบางอย่างในการทำยาถอนพิษ”

“ต้องใช้อะไร? ฉันจะให้คนไปจัดการเดี๋ยวนี้”

ฉือหว่านยิ้มบาง “ฉันต้องใช้เลือดสายตรงของฉือเจียวมาทำยาถอนพิษ”

เลือดสายตรง?

หลี่หลันสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

ลี่มั่วเฉียน “ฉันเป็นพ่อของเจียวเจียว เจียวเจียวคือลูกแท้ๆ ของฉัน ใช้เลือดของฉันได้!”

“ไม่ได้!” หลี่หลันร้องเสียงดัง “ห้ามใช้เลือดของประธานลี่!”

ฉือหว่านหันไปมองหลี่หลัน สายตาจับจ้องไปที่ท่าทางตกใจของอีกฝ่าย “ทำไมล่ะ? หรือคุณไม่อยากให้ฉันช่วยชีวิตฉือเจียว?”

ตอนนี้ทั้งฉือหว่านและลี่มั่วเฉียนต่างก็มองมาที่หลี่หลัน ทำให้เธอรู้สึกตัวว่าหลุดพูดสิ่งที่ไม่ควรออกไป

ไม่สามารถให้ใช้เลือดของลี่มั่วเฉียนได้ เพราะหากใช้ไปเมื่อไร สายเลือดของฉือเจียวจะถูกเปิดเผยทันที

หลี่หลันรีบ “ประธานลี่ร่างกายสำคัญนัก ไม่ควรใช้เลือดแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ฉันเองยังสงสัยความสามารถของฉือหว่านอยู่เลย เธออาจจะมีเจตนาไม่ดีต่อทั้งท่านและเจียวเจียวก็ได้!”

ฉือหว่านส่ายหน้าอย่างหมดคำจะพูด “นี่คือวิธีเดียวที่ฉันสามารถช่วยชีวิตฉือเจียวได้ ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ งั้นฉันจะขอตัวกลับก็แล้วกัน”

ลี่มั่วเฉียนรีบหยุดเธอไว้ “ฉือหว่าน ฉันเชื่อเธอ ใช้เลือดของฉันได้เลย”

“ไม่ได้! ประธานลี่ ห้ามใช้เลือดของคุณ! ฉือหว่าน ใช้เลือดของฉันแทน!”

ฉือหว่านหันไปมองหลี่หลัน “เลือดของคุณไม่มีประโยชน์หรอก เพราะฉือเจียวไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคุณ ฉันต้องใช้เลือดสายตรงเท่านั้น”

ดวงตาของหลี่หลันวูบไหว เธอไม่กล้าพูดอะไรอีก

ลี่มั่วเฉียน “ฉือหว่าน ใช้เลือดของฉันเถอะ”

ฉือหว่านพยักหน้า “ได้ค่ะ ประธานลี่ พับแขนเสื้อขึ้น ฉันจะใช้เข็มฉีดยาเจาะเลือดคุณ”

เธอพยายามลุกขึ้น แต่ทันใดนั้น ความเวียนหัวก็ถาโถมเข้ามา ขาเธออ่อนแรง ทรุดลงกับพื้นทันที