บทที่ 604

เย่ฮวนเอ่อร์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูทางเข้าโรงแรม ถึงกับชะงักแน่นิ่งไปทั้งตัว เธอไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เฉินจิ้น… เขาแต่งงานกับสวี่เชี่ยนจริงๆ เหรอ?

เป็นไปไม่ได้

จ้าวอี้พูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “เย่ฮวนเอ่อร์ ตอนนี้เธอเห็นกับตาแล้วใช่ไหม? นี่แหละ งานแต่งของเฉินจิ้นกับสวี่เชี่ยน!”

เย่ฮวนเอ่อร์ส่ายหน้า ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างสั่นคลอน

ภายในห้องจัดเลี้ยง พิธีกรงานแต่งก้าวขึ้นเวที “แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ขอบคุณที่สละเวลามาร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีแต่งงานระหว่างคุณเฉินจิ้นและคุณสวี่เชี่ยน… ตอนนี้ผมขอประกาศให้พิธีเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ และขอเชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวขึ้นเวที!”

ไฟในห้องจัดเลี้ยงค่อยๆ หรี่ลง เสียงดนตรีบรรเลงในงานแต่งอันไพเราะก็ดังขึ้นมา สวี่เชี่ยนคล้องแขนเฉินจิ้น เดินบนพรมแดงด้วยท่าทีอ่อนหวาน ทั้งสองเดินไปยังแท่นพิธีอย่างช้าๆ

บาทหลวงหันมามองทั้งสองคน “คุณสวี่เชี่ยน… คุณยินยอมรับเฉินจิ้นเป็นสามีไหม ไม่ว่าจะยากดีมีจน หรือเจ็บไข้ได้ป่วย คุณจะไม่ทอดทิ้งกัน?”

สวี่เชี่ยนหน้าแดง พยักหน้า “ฉันยินยอมค่ะ”

บาทหลวงหันไปหาเฉินจิ้น “คุณเฉินจิ้น… คุณยินยอมรับคุณสวี่เชี่ยนเป็นภรรยาไหม ไม่ว่าจะยากดีมีจน หรือเจ็บไข้ได้ป่วย คุณจะไม่ทอดทิ้งกัน?”

เย่ฮวนเอ่อร์ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองแตกสลาย เหมือนมีมีดเล่มหนึ่ง เสียบลึกเข้าไปในอก เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลย… ว่าวันหนึ่ง เฉินจิ้นจะพาสวี่เชี่ยนขึ้นแท่นพิธีแต่งงาน

เขาจะแต่งงานกับสวี่เชี่ยนจริงๆ

จ้าวอี้หัวเราะเย็นชา “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอเห็นหรือยัง? รู้สึกตาสว่างขึ้นบ้างไหม? เธอช่วยดูแลแม่ของเขา ดูแลน้องสาวเขา แต่เขากลับกำลังแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น เขาหลอกเธอมาตลอดนั่นแหละ เขามันก็แค่คนหลอกลวง!”

หลอกลวง?

เขาจะแต่งงานกับสวี่เชี่ยนจริงเหรอ?

เย่ฮวนเอ่อร์ยังไม่ยอมเชื่อ เธอล้วงมือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เธอจะโทรหาเฉินจิ้นด้วยตัวเอง

จ้าวอี้พูดเสียงเข้ม “เย่ฮวนเอ่อร์ ถึงขนาดนี้แล้วเธอยังไม่ยอมตื่นอีกเหรอ?”

“นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับเฉินจิ้น นายไม่ต้องยุ่ง!”

จ้าวอี้กำมือแน่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาตระหนักชัดว่า เย่ฮวนเอ่อร์ไม่ได้ชอบเขาเลย เธอรักเฉินจิ้น