บทที่ 62

ฉือเจียวรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่ออธิบาย "ไม่ใช่อย่างนั้น..."

"ไสหัวไป!" หนีหงผลักฉือเจียวออกไปอย่างแรง

ร่างของฉือเจียวกระแทกเข้ากับกำแพง หน้าผากของเธอขึ้นรอยแดงทันที

หลี่หลันรีบพุ่งเข้ามาจับแขนหนีหงไว้ "แกกล้าตีเจียวเจียวเหรอ!"

แต่หนีหงกลับตบกลับอย่างแรง เธอคว้าผมยาวของหลี่หลันแล้วจิกเล็บยาวของเธอลงไปบนใบหน้าหลี่หลัน "หลี่หลัน แกคิดว่าแกเป็นใคร? ก็แค่ผู้หญิงไร้ยางอายที่แต่งงานกับน้องสามีตัวเองเท่านั้นแหละ!"

เรื่องราวในอดีตของหลี่หลันเคยถูกกลบฝังไปแล้ว เพราะตระกูลฉือเติบโตขึ้นทุกวัน แต่ตอนนี้หนีหงกลับเอามาประจานต่อหน้าทุกคน

ฝูงชนเริ่มซุบซิบกันไปทั่ว "หลี่หลันแต่งงานกับน้องสามีตัวเองเหรอ?"

"ยังไม่รู้เหรอ? สามีคนแรกของหลี่หลันเป็นพี่ชาย แต่พอพี่ชายตาย เธอก็แต่งงานกับน้องชายแทน"

"นอนกับพี่เสร็จ ก็มานอนกับน้อง? เรื่องนี้มันแซ่บจริงๆ!"

หลี่หลันโกรธจนทนไม่ไหว เธอพุ่งเข้าหาหนีหงทันที "หุบปากนะ! ฉันจะฉีกปากแก!"

สองสาวเริ่มตบตีกันเหมือนแม่ค้าปากตลาด ฉือไห่ผิงพยายามเข้าไปห้าม แต่กลับถูกฉือเว่ยเย่ต่อยเข้าเต็มหมัดจนเลือดกำเดาไหลออกมา

ขณะที่ฉือถังก็คว้าตัวฉือเจียวไว้ ทั้งสองคนผลักกันไปมา ความขัดแย้งระหว่างสองครอบครัวกลายเป็นสงครามขนาดย่อมๆ

คุณนายใหญ่ฉือมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตรงหน้า เธอไม่อยากเชื่อว่างานเลี้ยงวันเกิดของตัวเองจะกลายเป็นความวุ่นวายขนาดนี้ เธอตะโกนออกมาอย่างร้อนรน "หยุดเดี๋ยวนี้! อย่าตีกันนะ!"

ปัง! หลี่หลันกับหนีหงชนเข้าไปที่โต๊ะวางซิ่วท้อที่เตรียมไว้สำหรับงานวันเกิด ขนมทั้งหมดร่วงลงพื้นกระจัดกระจาย

"ซิ่วท้อของฉัน!"

และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง หลี่หลันกับหนีหงชนเข้ากับกล่องไม้ที่บรรจุ ‘ภาพสาวงามปักปิ่น’ ที่ฮั่วซือหานเป็นคนมอบให้ ภาพล้ำค่าก็ตกลงบนพื้น ก่อนจะถูกทั้งสองสาวเหยียบจนขาดไม่มีชิ้นดี...

คุณนายใหญ่ฉือ ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ร้องโอดครวญด้วยความเสียใจ "ภาพล้ำค่าของฉัน! หยุดเดี๋ยวนี้! วันนี้มันวันเกิดฉันนะ!"

ด้านนอกเกิดการตบตีชุลมุนกันไปหมด ขณะที่ฉือหว่านยืนหลบอยู่หลังม่าน มองดูทุกอย่างด้วยสายตาเย็นชา