บทที่ 624

คุณนายใหญ่ฉือกดหลี่หลันลงกับพื้นแล้วทั้งต่อยทั้งเตะไม่ยั้ง

หลี่หลันที่โดนซ้อมหนักเริ่มร้องขอความเมตตา “อย่าตีฉันเลย ฉันเจ็บมาก...หยุดเถอะ!”

ลี่มั่วเฉียนเอ่ยสั่งเสียงเรียบ “มาจับตัวเธอไว้”

บอดี้การ์ดในชุดดำหลายคนเดินเข้ามา ล็อกตัวหลี่หลันไว้

คุณนายใหญ่ฉือกอดร่างของฉือไห่ผิงพลางร้องไห้อย่างสุดแสนเจ็บปวด “ไห่ผิง! ไห่ผิง! คนแก่ต้องส่งศพคนหนุ่ม ช่างเป็นเคราะห์กรรมของตระกูลเราจริงๆ!”

...

ทางตระกูลฉือเริ่มจัดการเรื่องงานศพของฉือไห่ผิง ในขณะที่ฉือเจียวกระสับกระส่ายไม่เป็นสุข เพราะเธอกลัวว่าหลี่หลันจะเผยอะไรออกมา ตอนนี้หลี่หลันยังถูกควบคุมตัวอยู่ภายใต้การดูแลของลี่มั่วเฉียน

ฉือเจียวแอบไปหาลี่มั่วเฉียน ซึ่งกำลังอยู่ในห้องหนังสือ คุยกับหัวหน้าคนรับใช้

ฉือเจียวรีบหลบอยู่หน้าประตู แอบฟังบทสนทนาในห้อง ลี่มั่วเฉียนถามคนรับใช้ “หลี่หลันปากแข็งอยู่ไหม? สารภาพอะไรบ้างหรือยัง?”

หัวหน้าคนรับใช้รายงานเสียงเบา “หลี่หลันปากแข็งมากครับ ไม่ยอมพูดอะไรเลย แต่รอยนิ้วมือบนมีดยืนยันแล้วว่าเป็นของเธอ คดีฆาตกรรมฟันธงได้ว่าเธอเป็นคนลงมือแน่นอนครับ”

เขาเงยหน้าขึ้นมองลี่มั่วเฉียน “คุณท่านต้องการรู้เรื่องอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ?”

ลี่มั่วเฉียนเม้มริมฝีปากแน่น “ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าฉันอยากรู้เรื่องอะไร แค่รู้สึกว่าหลี่หลันต้องมีความลับบางอย่าง และความลับนั้นเกี่ยวข้องกับเจียวเจียว”

หัวหน้าคนรับใช้แปลกใจ “เกี่ยวข้องกับคุณหนู?”

ลี่มั่วเฉียนลุกขึ้นยืน ร่างสูงสง่าหันไปยืนที่หน้าต่าง “นายไม่รู้สึกว่าเจียวเจียวแปลกๆ บ้างเหรอ? เรื่องที่เธอถูกวางยา ฉันไม่ต้องพูดก็รู้ว่าเป็นเธอที่ลงมือเอง ถ้าฉันเดาไม่ผิด เธอคงตั้งใจจะใส่ร้ายฉือหว่าน”

หัวหน้าคนรับใช้พยักหน้า “ผมตามคุณชายมาหลายปี รู้ดีว่าคุณหนูนิสัยมีจุดด้อยหลายอย่าง ตรงกันข้าม ผมเคยเจอคุณฉือหว่านมาแล้ว เธอฉลาดและตรงไปตรงมามาก”

ลี่มั่วเฉียนนึกถึงฉือหว่านแล้วก็ยิ้มมุมปาก “สายตาของฮั่วซือหานไม่เคยพลาด”