บทที่ 640

ฮั่วเสวียนพยักหน้า “เจ้าแม่หญิงส่วนใหญ่มักจะอายุสี่ห้าสิบกันทั้งนั้น ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาเยอะ”

ฮั่วซือหานเม้มริมฝีปากบางเล็กน้อย “โจลีนเป็นผู้หญิงที่ยังสาวอยู่”

อะไรนะ?

โจลีนเป็นหญิงสาวอายุน้อย?

ฮั่วเสวียนหันมามองฮั่วซือหาน “พี่ซือหาน คุณเคยเจอโจลีน?”

“ประธานฮั่ว คุณเคยเจอโจลีนด้วย? งั้นช่วยเล่าให้เราฟังหน่อยว่าเธอเป็นคนยังไง”

ฮั่วซือหานสีหน้าเรียบนิ่ง “ฉันเคยเห็นแค่แผ่นหลังของเธอ เธอยังสาวอยู่มาก”

ลี่เจียวรู้สึกไม่สบายใจ ฮั่วซือหานเคยเจอโจลีนตั้งแต่เมื่อไหร่? เกิดอะไรขึ้น?

ผู้หญิงพวกนี้ก็เหมือนพวกจิ้งจอกสังคม คิดแต่จะยั่วผู้ชายของเธอ

ในตอนนั้นเอง เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นมารอบตัว มีคนพูดว่า “ดูสิ! เทพธิดาที่ไหนกันเนี่ย!”

ฮั่วซือหานเงยหน้าขึ้น แล้วก็เห็นฉือหว่าน

ฉือหว่านปรากฏตัว เธอสวมชุดกระโปรงยาวทรงเงือกสีดำแบบสายเดี่ยว ผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นอย่างเรียบง่าย สายเดี่ยวเส้นบางเผยให้เห็นบ่าเนียนนุ่มราวหิมะและกระดูกไหปลาร้าที่งดงาม กระโปรงด้านล่างรัดรูปพอดีช่วงเอวเน้นสัดส่วนอันสวยงาม ช่วงเอวกับสะโพกเคลื่อนไหวอย่างอ่อนช้อยทุกย่างก้าว เพียงแค่ก้าวเข้ามาก็เรียกความสนใจไปทั้งงาน

ทันใดนั้น สายตาทุกคู่ก็หันไปจ้องมองฉือหว่าน

“ว้าว สวยจังเลย”

“เหมือนนางฟ้าลงมาจากสวรรค์ ออร่าความสง่างามไม่มีใครเทียบได้”

“เธอคือดาวเด่นของงานนี้จริงๆ”

ทุกคนรอบตัวต่างพากันชมฉือหว่านไม่หยุด ลี่เจียวกับฮั่วเสวียนถึงกับหน้าแข็งไปทันที

ก่อนหน้านี้ ตอนฉือหว่านยังไม่เข้ามา คนในงานต่างจับจ้องพวกเธอสองคนเป็นหลัก แต่พอฉือหว่านก้าวเข้ามา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เธองามจนกลบพวกเธอหมดสิ้น ทั้งสองคนกลายเป็นเพียงเงาจางๆ ทันที