บทที่ 645

ฮั่วซือหานมองหน้าลี่เจียว “เธอพูดจริงเหรอ?”

พูดจบเขาก็หัวเราะเยาะตัวเองเบาๆ “ฉันอยากให้เธอพูดจริงมากเลยนะ”

ลี่เจียวชะงัก “คุณ...”

“ลี่เจียว ฉือหว่านไม่จำเป็นต้องแย่งฉัน เพราะฉันเป็นของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ฉันจะไม่แต่งงานกับเธอ อย่าเสียเวลาอีกเลย”

พูดจบ ฮั่วซือหานก็เดินจากไป

คำพูดพวกนี้ทำร้ายลี่เจียวอย่างรุนแรง ทำไมกัน? เธอสู้ฉือหว่านไม่ได้ตรงไหน?

...

ฮั่วซือหานออกจากงานเลี้ยงพีคซัมมิท เขาหันไปถามเลขาจ้าว “ฉือหว่านไปไหน?”

เลขาจ้าว “ท่านประธาน คุณฉือหว่านกลับห้องพักแล้วครับ”

ฮั่วซือหาน “งั้นตอนนี้ฉันจะไปหาเธอ”

ในเวลาเดียวกัน เซียวอี้ก็กำลังพาลั่วเป่าเอ่อร์มาหาฉือหว่านเช่นกัน เขาบีบแก้มนุ่มนิ่มของลั่วเป่าเอ่อร์เบาๆ “เป่าเอ่อร์ คิดถึงหม่ามี๊ใช่ไหม?”

ลั่วเป่าเอ่อร์พยักหน้า “ใช่แล้วค่ะ”

“อีกเดี๋ยวเราก็จะได้เจอหม่ามี๊แล้ว”

ยังไม่ทันพูดจบ เซียวอี้ก็เห็นฮั่วซือหานอยู่ด้านหน้า

ลั่วเป่าเอ่อร์เองก็เห็นเช่นกัน เธอพูดอย่างตื่นเต้น “แด๊ดดี้เซียว นั่นลุงคนหล่อคนนั้น!”

ฮั่วซือหานที่รูปร่างสูงโปร่ง เดินอยู่บนทางเดินที่มีแสงไฟส่อง ทำให้ดูโดดเด่นสะดุดตา

เซียวอี้อดคิดไม่ได้ว่านี่มันช่างเป็นโชคชะตา เจอกันที่ประเทศ F แล้วตอนนี้ก็ยังได้เจอกันอีก

“แด๊ดดี้เซียว หนูขอลงได้ไหมคะ หนูอยากไปทักทายลุงคนหล่อ”

“ได้เลย ไปสิ”

เซียวอี้วางลั่วเป่าเอ่อร์ลงกับพื้น

ลั่วเป่าเอ่อร์วิ่งตรงไปหา ฮั่วซือหาน พร้อมกับส่งเสียงใสๆ “ลุงคนหล่อ~”

ฮั่วซือหานได้ยินเสียงนุ่มนวลที่ฟังดูคุ้นเคย เขาหยุดเดิน หันหน้ามา และเห็นลั่วเป่าเอ่อร์กำลังวิ่งเข้ามา