บทที่ 667

ฉือหว่าน “...”

เธอมองฮั่วซือหานด้วยความตกตะลึง ไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดอะไรอยู่ เขาถึงกับบอกว่าเขาจะเป็นมือที่สามงั้นหรือ?

ผู้ชายอย่างฮั่วซือหานที่มีทั้งฐานะและอำนาจไม่เคยขาดผู้หญิงอยู่แล้ว แต่เขากลับลดตัวเองลงมาจากแท่นเทพเพื่อเป็นมือที่สาม?

ฝั่งเซียวอี้ก็ดูจะตกใจจนพูดไม่ออกเช่นกัน

“คุณเซียว ผมยังมีธุระ ขอตัววางสายก่อน”

ฮั่วซือหานกดตัดสายไปตรงๆ เขาหันมามองฉือหว่าน ก็เห็นนางยังคงจ้องมองเขาด้วยความตกใจ เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “มองฉันแบบนี้ทำไม?”

ขนตาของฉือหว่านสั่นไหว “ประธานฮั่ว คุณไม่จำเป็นต้องพูดแบบนั้นกับเซียวอี้หรอก มันอาจทำให้คนเข้าใจผิด”

ฮั่วซือหานเอื้อมมือมาจับปลายคางเล็กของฉือหว่านเบาๆ “ทุกคำที่ฉันพูดคือความจริง ทำไมจะพูดไม่ได้? หรือเธอคิดว่าที่ฉันพูดจะทำให้เธอลำบากใจ เวลาจะกลับไปอธิบายกับเซียวอี้?”

ฉือหว่าน “ทั้งสองอย่างเลย”

ฮั่วซือหาน “มีวิธีที่จะทำให้เธอไม่ต้องลำบากใจกับทั้งสองเรื่อง”

“วิธีอะไร?”

“หย่ากับเซียวอี้ แล้วแต่งงานกับฉัน!”

ฉือหว่านมองเขาเงียบไปสักพัก “ประธานฮั่ว คุณควรกลับไปคิดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับลี่เจียวก่อนดีกว่า การแต่งงานของตระกูลฮั่วกับตระกูลลี่เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”

ฮั่วซือหานกำลังจะพูด “ฉัน...”

“ประธานฮั่ว ตอนนี้เป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่วยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ถึงแม้ว่าคุณจะส่งคนไปตามหาแล้ว แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากคุยเรื่องอื่น ขอแค่ให้เป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่วกลับมาอย่างปลอดภัยได้ไหม?”

ฮั่วซือหานพยักหน้า “ได้ รอให้เป่าเอ่อร์กับแม่ฉันกลับมาก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องพวกนี้”

...

ลั่วเป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่วถูกคนชุดดำขังไว้ในห้องมืด ลั่วเป่าเอ่อร์พูดด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว “คุณย่า ที่นี่ที่ไหน หนูกลัว หนูคิดถึงหม่ามี๊~”