บทที่ 675

ฉือหว่านชะงักฝีเท้า หยุดเดินทันที

ฮั่วซือหานฉลาดเกินไป เขารู้ดีว่าจะจับจุดอ่อนไหวของฉือหว่านได้ตรงไหน เขากล่าวด้วยท่าทางจริงจัง “ฉันเชื่อว่าคนที่ทำเรื่องนี้คือลี่เจียว ถ้าคืนนี้ลี่เจียวโทรมา แล้วฉันหาตัวเธอไม่เจอ จะไม่เสียเวลาช่วยเป่าเอ่อร์กับแม่ฉันไปเหรอ?”

ฉือหว่านคิดตาม แล้วก็เห็นด้วย ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือช่วยเป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่วให้ได้ก่อน

แต่เธอยังลังเลอยู่ “แต่ว่า ประธานฮั่ว ถ้าเราสองคนไปนอนในห้องพักของคุณด้วยกัน มันจะดูไม่ดีใช่ไหม ถ้าคู่หมั้นของคุณรู้เข้า เธออาจจะเข้าใจผิดก็ได้นะ”

คู่หมั้น?

แววตาของฮั่วซือหานพลันมืดลง ลี่เจียวกล้าลงมือกับเป่าเอ่อร์และแม่ของเขา เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไว้แน่

ฮั่วซือหานก้าวเข้าไปใกล้อีกก้าว ร่างสูงใหญ่เข้ามาใกล้จนเกือบแนบชิดฉือหว่าน “ฉือหว่าน คืนนี้เธอคิดจะทำอะไรกับฉันรึเปล่า?”

เงาร่างของเขาเคลื่อนทับลงมาบนร่างเธอ ฉือหว่านขนตาสั่นไหว มองเขาด้วยความแปลกใจ “ฉันคิดจะทำอะไรกับคุณ? ประธานฮั่ว คุณพูดอะไรเพ้อเจ้อ สมองคิดมากเกินไปก็เป็นโรคนะ แนะนำให้ไปโรงพยาบาลตรวจดูหน่อย”

ฮั่วซือหานมองเธอที่ปากคมไม่เปลี่ยน แค่นั้นก็ทำให้เขายิ้มมุมปาก “ในเมื่อเธอไม่ได้คิดจะทำอะไร แล้วต่อให้คนอื่นรู้ ก็จะพูดอะไรได้อีก?”

ฉือหว่าน “...”

ฮั่วซือหานพูดต่อ “วางใจเถอะ คืนนี้เธอนอนบนเตียง ฉันจะนอนบนโซฟา ปลอดภัยแน่นอน”

เมื่อเขาพูดถึงขนาดนี้ ฉือหว่านก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธอีก เธอพยักหน้า “ได้”

ฮั่วซือหานพาฉือหว่านเข้าไปในห้องพักส่วนตัวของเขา ห้องพักค่อนข้างกว้าง ตกแต่งด้วยโทนสีเย็น เป็นสไตล์ที่เขาชอบมาตลอด ฉือหว่านมองไปรอบๆ แล้วก็พบว่าไม่มีของใช้ผู้หญิงเลย

ในห้องมีเพียงชุดของใช้สำหรับผู้ชายเท่านั้น

ฉือหว่านมองเขาแล้วถาม “ประธานฮั่ว ที่นี่ไม่มีของใช้ผู้หญิงเหรอ?”

ฮั่วซือหาน “ไม่มี สามปีมานี้ฉันโสด ไม่ว่าจะที่นี่หรือที่วิลล่า ก็ไม่มีของใช้ผู้หญิงเลย”