บทที่ 682

ฉือหว่านยอมรับอย่างตรงไปตรงมา “ใช่ ฉันเองค่ะ”

ลี่มั่วเฉียนรู้สึกชื่นชมฉือหว่าน เด็กสาวอายุเท่านี้กลับสามารถแข่งขันในวงการธุรกิจได้ เป็นเรื่องที่หาได้ยากจริงๆ

“คุณฉือ ไม่ทราบว่าครั้งนี้คุณมาหาผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

ฉือหว่านยกมุมปาก “ประธานลี่ ฉันเพิ่งมาถึงเมืองตี้ตู อยากจะไปเยี่ยมเยียนตระกูลลี่สักหน่อย”

เธอต้องการไปที่บ้านตระกูลลี่พร้อมกับลี่มั่วเฉียน

ลี่มั่วเฉียนชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้ม “คุณฉืออยากไปบ้านของผมจริงๆ เหรอ?”

“ใช่ค่ะ ได้ยินว่าคฤหาสน์ของประธานลี่หรูหรามาก ฉันก็อยากไปเปิดหูเปิดตาหน่อย”

ลี่มั่วเฉียนไม่รู้ว่าฉือหว่านต้องการอะไรกันแน่ แต่เขาก็พยักหน้าตกลง “ได้ครับ คุณฉือกลับไปที่บ้านกับผมเลยก็ได้”

ฉือหว่านไม่คิดว่าทุกอย่างจะราบรื่นขนาดนี้ “ขอบคุณประธานลี่ค่ะ”

...

ตอนนี้ลี่เจียวอยู่ที่บ้านตระกูลลี่ เมื่อคืนเธอวางแผนล่อฉือหว่านที่ไร่องุ่นส่วนตัว แต่กลับล้มเหลว แถมตัวเองยังเกือบถูกจับ โชคดีที่หนีออกมาได้

ลี่เจียวนอนไม่หลับทั้งคืนด้วยความกังวล ตอนเช้ารีบตื่นตั้งแต่เช้า เพราะเธอรู้ว่าพ่อของเธอกลับมาจากต่างประเทศแล้ว

ก่อนหน้านี้พ่อไม่อยู่ เธอก็สามารถทำอะไรมากมายตามอำเภอใจ เพราะมีสถานะเป็นลูกสาวมหาเศรษฐีรองรับ แต่ตอนนี้พ่อกลับมาแล้ว เธอไม่กล้าทำอะไรเหลวไหลอีก

ลี่เจียวร้อนรน เดินวนไปวนมาอยู่ในห้องรับแขกเพื่อรอพ่อกลับบ้าน ทันใดนั้นมือถือของเธอก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดู เป็นสายจากลูกน้องชุดดำ

ลี่เจียวกดรับสาย “ฮัลโหล ใครให้พวกนายโทรมาหาฉัน? เมื่อคืนฉันสั่งไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าทำอะไรโดยพลการ ฟังคำสั่งฉัน ถ้าฉันไม่ติดต่อไป ก็อย่าติดต่อกลับมา!”

ลี่เจียวกลัวว่าพวกนั้นจะทำอะไรสะเพร่าแล้วถูกจับได้

ลูกน้องชุดดำพูดว่า “คุณหนูลี่ ไม่ใช่พวกเราจะโทรมาหาคุณนะ เดิมทีตกลงกันว่าจะปล่อยตัวหลังจากได้เงิน แต่ตอนนี้คุณหญิงฮั่วกับเด็กคนนั้นยังอยู่ในมือเรา ข้างนอกก็ปั่นป่วนไปหมด คุณควรจะเพิ่มเงินให้เราหน่อยแล้วล่ะ”

ตอนนี้ลูกน้องชุดดำเริ่มเรียกเงินเพิ่มจากลี่เจียว