บทที่ 700

เจียงยิ่งเสวี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่

ในตอนนั้นเอง ลี่มั่วเฉียนก็ชักแขนกลับจากมือลี่เจียว แล้วกล่าวเสียงตำหนิอย่างดุเดือด “เจียวเจียว เธอกำลังทำอะไรอยู่!”

ลี่เจียวตกใจ “พ่อ ดุหนูทำไมคะ?”

ลี่มั่วเฉียนมองเจียงยิ่งเสวี่ยแวบหนึ่ง “เธอรู้ไหมว่าหล่อนคือใคร?”

“ก็แค่ผู้หญิงที่เป็นเมียน้อยเศรษฐี...”

ลี่มั่วเฉียงตะคอกเสียง “หุบปาก!”

ลี่เจียวสะดุ้ง “พ่อ เป็นอะไรไป ทำไมต้องดุหนูขนาดนี้?”

ลี่มั่วเฉียน “เจียวเจียว หล่อนคือแม่ของเธอเจียงยิ่งเสวี่ย!”

หล่อนคือแม่ของเธอเจียงยิ่งเสวี่ย!

คำพูดนี้เหมือนระเบิดลงที่ข้างหูลี่เจียว เธอหอบหายใจแรง “พ่อ... พ่อพูดอะไรนะ? เธอคือแม่ของหนู?”

ลี่เจียวมองเจียงยิ่งเสวี่ยด้วยสายตาเหลือเชื่อ

เจียงยิ่งเสวี่ยเองก็มองลี่เจียวอย่างไม่อยากจะเชื่อ สถานการณ์ที่แม่ลูกได้พบกัน กลับเหนือความคาดหมายของทุกคน

ลี่มั่วเฉียนหันไปมองเจียงยิ่งเสวี่ย “เธอคือเจียวเจียว ลูกของพวกเรา”

ลี่เจียวรีบเดินเข้าไปหาเจียงยิ่งเสวี่ย เอ่ยขอโทษ “แม่ หนูขอโทษ หนูจำแม่ไม่ได้ หนูคือลูกของแม่ เจียวเจียวไงคะ”

เจียงยิ่งเสวี่ยมองลี่เจียวด้วยความผิดหวัง

ฉือหว่านยิ้มมุมปาก “คุณหนูลี่ ตอนนี้เรียกแม่แล้วเหรอ แต่เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ? เธอคิดว่าแม่แท้ๆ ของตัวเองเป็นเมียน้อยเศรษฐีงั้นเหรอ?”