บทที่ 710

เจียงยิ่งเสวี่ย “อย่ามาทำเป็นเรียบร้อยไปหน่อยเลย! ร่างกายนายตรงไหนฉันไม่เคยจับบ้าง ยังจะมาทำตัวเป็นหนุ่มน้อยไร้เดียงสาอีกเหรอ?”

ลี่มั่วเฉียน “...”

ไม่นานกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาก็ถูกกระชากหลุด เผยให้เห็นอกแกร่งครึ่งหนึ่ง มือของเจียงยิ่งเสวี่ยวางลงบนกล้ามแน่นร้อนผ่าวของเขา ทั้งคนเกาะเขาแน่นเหมือนงูน้ำแสนยั่วยวน

ลี่มั่วเฉียนกลืนน้ำลายลงคอ ปล่อยให้เธอกอดไว้

ไออุ่นจากร่างกายเขาทำให้เจียงยิ่งเสวี่ยรู้สึกดีขึ้นมาก แต่ใบหน้าก็ยังซีดอยู่ “เรื่องเจียวเจียว...”

“ไม่ต้องห่วง คนของฉันตามไปแล้ว จะไม่เกิดเรื่องหรอก” ลี่มั่วเฉียนปลอบ

“เจียวเจียวอยากเข้าบริษัทของฉันก็เป็นเรื่องดี แต่เธอทะเยอทะยานเกินไป อยากก้าวกระโดด ฉันยังต้องคุยกับเธออีกเยอะ”

การสั่งสอนลี่เจียวกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่ทั้งลี่มั่วเฉียนและเจียงยิ่งเสวี่ยปวดหัวมากที่สุด

ลี่มั่วเฉียน “ฉันรู้แล้ว”

จู่ๆ เจียงยิ่งเสวี่ยก็เงยหน้าขึ้นมองเขา “ลี่มั่วเฉียน นายมีปฏิกิริยาทางร่างกายนะ!”

ดวงตาของลี่มั่วเฉียนพลันมืดลง เขามองใบหน้าแสนสวยเย้ายวนของเจียงยิ่งเสวี่ยแล้วก้มลงจูบ

แต่เจียงยิ่งเสวี่ยเบี่ยงหน้าหลบ

ลี่มั่วเฉียนพลิกตัวกดเธอไว้ใต้ร่าง

เจียงยิ่งเสวี่ยยกมือดันเขา “จะทำอะไรน่ะ?”

ลี่มั่วเฉียน “ฉันมีปฏิกิริยาแบบนี้ เธอคิดว่าฉันอยากทำอะไรล่ะ?”

เจียงยิ่งเสวี่ยจู่ๆ ก็เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของเขา ลูบไปทั่ว

ลี่มั่วเฉียน “เจียงยิ่งเสวี่ย!” เธอไม่เห็นเขาเป็นผู้ชายเลยหรือไง!

เจียงยิ่งเสวี่ยควักมือถือของเขาออกมา “ในเมื่อประธานลี่มีความต้องการ งั้นฉันจะช่วยโทรเรียกหวงเสี่ยวอวี้มาให้”

เธอกำลังจะโทรหาหวงเสี่ยวอวี้