บทที่ 719

หวงเสี่ยวอวี้ยื่นซองผงยาให้ลี่เจียว “เอาไปสิ”

ลี่เจียวรับมาไว้ในมือ “นี่อะไรเหรอคะ น้าหวง?”

หวงเสี่ยวอวี้ยิ้มที่มุมปาก “นี่คือ ‘ผงปลุกอารมณ์’ เดี๋ยวเธอเอาไปชงกาแฟให้มั่วเฉียนดื่ม ใส่ผงนี้ลงไปในกาแฟ ผงปลุกอารมณ์ชนิดนี้ต้องให้ชายหญิงร่วมหลับนอนกันถึงจะสลายฤทธิ์ได้ คืนนี้ ฉันจะต้องกลายเป็นผู้หญิงของมั่วเฉียนให้ได้!”

ยิ่งไปกว่านั้น หวงเสี่ยวอวี้ได้ปรับสภาพร่างกายของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ขอแค่คืนนี้เธอได้ขึ้นเตียงกับลี่มั่วเฉียน เธอมั่นใจว่าต้องตั้งครรภ์ และต้องได้ลูกชายแน่นอน

เมื่อถึงตอนนั้น หากเธอมีลูกชายของลี่มั่วเฉียน เธอก็จะกลับมาเป็นฝ่ายคุมเกมอีกครั้ง และกำจัดเจียงยิ่งเสวี่ยได้โดยเด็ดขาด

ลี่เจียวเบิกตาโตมองหวงเสี่ยวอวี้อย่างตกใจ “น้าหวง ผงปลุกอารมณ์นี้น้าซื้อมาเหรอ? มันใช้ได้จริงเหรอคะ?”

หวงเสี่ยวอวี้ “ไม่ใช่ของซื้อ แต่ฉันทำมันเองกับมือ รับรองว่าได้ผลแน่นอน”

“น้าหวง ยังทำยาเป็นด้วยเหรอ?”

“ใช่แล้ว! พอเถอะ อย่าถามมากเลย ทำตามที่ฉันบอกก็พอ ตอนนี้ยังทัน ถ้าปล่อยให้มั่วเฉียนยอมแลกชีวิตไปช่วยเจียงยิ่งเสวี่ย เราสองคนจะแพ้อย่างหมดรูป เธอเองก็ไม่อยากกลับไปเป็นแค่คนธรรมดาใช่ไหม?”

ลี่เจียวส่ายหน้าอย่างแรง แน่นอนว่าเธอไม่อยาก

เธอเคยชินกับการเป็นคุณหนูของตระกูลมหาเศรษฐี เคยชินกับการใช้ชีวิตฟุ่มเฟือย เธอไม่มีวันยอมกลับไปจากสวรรค์สู่นรกเด็ดขาด

ตอนนี้เธอกับหวงเสี่ยวอวี้ก็คือมดตัวเดียวกันที่ผูกอยู่บนเชือกเส้นเดียวกัน เธอไม่มีทางเลือก นอกจากต้องฟังหวงเสี่ยวอวี้

“ได้ค่ะน้าหวง หนูจะไปชงกาแฟเดี๋ยวนี้เลย”

“ไปสิ”

...

ลี่เจียวชงกาแฟด้วยมือตัวเอง ใส่ผงปลุกอารมณ์ลงไป แล้วเดินไปเคาะประตูห้องทำงาน “พ่อคะ หนูเอง”

ไม่นาน เสียงลี่มั่วเฉียนก็ดังขึ้น “เข้ามา”

ลี่เจียวเปิดประตูเข้าไป เธอวางกาแฟลงบนโต๊ะทำงาน “พ่อ นี่กาแฟที่หนูชงให้ค่ะ”

ลี่มั่วเฉียนมองลี่เจียว “เจียวเจียว ลูกสำนึกผิดแล้วหรือยัง?”

แน่นอนว่าไม่รู้เลย!