บทที่ 733

ลี่เจียวกับหวงเสี่ยวอวี้ถึงกับชะงักไปเมื่อถูกฉือหว่านถามแบบนั้น

ลี่มั่วเฉียนมองทั้งสองคน “เมื่อคืนฉันโดนวางยาปลุกอารมณ์มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

พูดจบก็หันไปมองลี่เจียว “ลี่เจียว ฉันลองนึกดูแล้ว เมื่อคืนนี้เธอเป็นคนชงกาแฟให้ฉันเอง ฉันดื่มเข้าไปแล้วก็รู้สึกผิดปกติ เป็นเธอใช่ไหมที่ใส่ปลุกอารมณ์ลงไปในกาแฟ?”

ใบหน้าลี่เจียวซีดเผือด “พ่อ...ฉัน...”

ฉือหว่านหันไปมองหวงเสี่ยวอวี้ “น้าหวง ประธานลี่โดนวางยาแล้วเข้าไปอาบน้ำ พออาบเสร็จออกมาก็เห็นคุณนอนอยู่บนเตียง เพราะงั้นคุณกับคุณหนูลี่ร่วมมือกันใช่ไหม?”

ยังไม่ทันให้ลี่เจียวกับหวงเสี่ยวอวี้พูดอะไร ฉือหว่านก็หันไปพูดกับลี่มั่วเฉียน “ประธานลี่ ฉันกล้ายืนยันว่าเมื่อคืนนี้เป็นการวางแผนร่วมกันระหว่างคุณหนูลี่กับน้าหวง คุณหนูลี่วางยาในกาแฟ ส่วนน้าหวงก็รอบนเตียง แผนนี้เรียบร้อยไร้ที่ติ!”

สายตาลี่มั่วเฉียนเย็นเยียบ มองไปยังทั้งสองคน “พูดมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ลี่เจียวพูดเสียงตะกุกตะกัก “พ่อ เมื่อคืนนี้หนูเป็นคนวางยาเองค่ะ!”

“เธอทำแบบนั้นทำไม? ทำไมถึงวางยาฉัน?”

ฉือหว่าน “ลี่เจียว เธอวางยาประธานลี่ก็เพื่อให้น้าหวงได้ขึ้นเตียงใช่ไหม? ทำไมกัน ในเมื่อประธานเจียงคือแม่แท้ๆ ของเธอ ทำไมเธอถึงหักหลังแม่ตัวเองได้ลงคอ!”

ลี่เจียวตวัดตามองฉือหว่าน “พอได้แล้ว ฉือหว่าน เธอเงียบไปเลยนะ!”

ทันทีที่เสียงเธอจบลง ลี่มั่วเฉียนยกมือขึ้นแล้วตบเธอไปฉาดหนึ่ง

เพี๊ยะ

เสียงตบดังชัด ลี่เจียวหน้าหันไปทั้งแถบ