บทที่ 742

“ซื้อตามที่ฉันชอบเหรอ? ดีเลย งั้นคุณคงคิดจะล่อลวงฉันขึ้นเตียงนี้มานานแล้วสินะ!”

ลี่มั่วเฉียนก้มมองใบหน้าที่แดงระเรื่อของเธออย่างยั่วเย้า “คุณเป็นคุณนายลี่ของผม ชีวิตคู่เป็นหน้าที่ของคุณนะ!”

เจียงยิ่งเสวี่ย “...”

ลี่มั่วเฉียนยอมไล่หวงเสี่ยวอวี้ออกไป เจียงยิ่งเสวี่ยก็รู้สึกประทับใจ เพราะเธอรู้ดีว่าเขาเป็นผู้ชายที่ใส่ใจและให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ การที่เขายอมตัดขาดกับหวงเสี่ยวอวี้ นั่นแสดงว่าเขาอยากกลับมาคืนดีกับเธอ และเขาก็พยายามปรับตัวหลายครั้งแล้ว

เพราะอย่างนั้น เธอเองก็ควรจะเปลี่ยนแปลงบ้าง ก้าวเข้าหาเขา

ชีวิตคู่ต้องอาศัยการประคับประคอง อีกทั้งเขากับเธอก็ไม่ใช่วัยหนุ่มสาวอีกต่อไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากันอีก

ลี่มั่วเฉียนโน้มตัวลง จูบแก้มของเธอ

เจียงยิ่งเสวี่ยรีบดันเขาออก “ลี่มั่วเฉียน คุณทำอะไรของคุณ?”

“คุณคิดว่าผมอยากทำอะไร? เรามาต่อกันอีกสักรอบเถอะ!”

“...”

เจียงยิ่งเสวี่ยถึงกับพูดไม่ออก “ลี่มั่วเฉียน ฉันพูดจริงนะ คุณควรจะเพลาๆ บ้าง!”

ลี่มั่วเฉียนกลับพลิกตัวกดเธอลงกับเตียง “ไม่! เอาอีกสักรอบ!”

ทั้งสองกำลังวุ่นวายกันอยู่ จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก็อก ก็อก แล้วเสียงของแม่บ้านก็ดังตามมา “คุณผู้ชาย คุณผู้หญิงคะ”

เจียงยิ่งเสวี่ยรีบดันเขาออก “ลี่มั่วเฉียน มีคนมา!”

ลี่มั่วเฉียนถูกขัดจังหวะก็หงุดหงิดไม่น้อย “มีอะไร?”

“คุณผู้ชาย มีแขกมาหาค่ะ!”

ตอนนี้ลี่มั่วเฉียนไม่อยากพบใครทั้งนั้น “ก็บอกเขาไปว่าฉันไม่อยู่ มีอะไรก็ให้ทำนัดไว้ก่อน!”

พูดจบ ลี่มั่วเฉียนก็ก้มลงจะจูบเจียงยิ่งเสวี่ยต่อ

เจียงยิ่งเสวี่ยกัดมุมปากของเขาเข้าอย่างแรง

ลี่มั่วเฉียนเจ็บจนตาแดงก่ำ “ไม่เชื่อฟังใช่ไหม? เดี๋ยวจะเจอดีแน่!”

“ลี่มั่วเฉียน อย่ามั่วสิ อ๊ะ!”

แม่บ้านยังไม่ยอมไป เสียงเธอยังคงดังอยู่หน้าประตู “คุณผู้ชายคะ คุณต้องออกไปจริงๆ แล้วค่ะ เพราะท่านประธานฮั่วมา!”