บทที่ 760

พูดจบ ฮั่วซือหานก็หันหลังกลับเข้าห้องผู้ป่วยของตัวเอง

ลี่เจียวรีบตามเข้าไป “ซือหาน คุณไม่ไปตามฉือหว่านแล้วเหรอ?”

แน่นอนว่าต้องตาม แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ฮั่วซือหานรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองมีบางอย่างผิดปกติ เขาต้องรู้ให้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น

ฮั่วซือหานกลับเข้าห้องแล้วเรียกแพทย์เข้ามา

คุณหมอเดินมายืนอย่างสุภาพที่ข้างเตียง “ท่านประธานฮั่วครับ”

ฮั่วซือหานมองแพทย์ “ผมเป็นอะไรไป? ทำไมถึงได้รู้สึกปวดหัวแทบระเบิดตลอด เหมือนหัวจะระเบิดออกมา”

หมอพูด “ท่านประธานฮั่วครับ เราตรวจร่างกายคุณทุกอย่างแล้ว ผลตรวจแสดงให้เห็นว่าร่างกายของคุณแข็งแรงดี ไม่มีความผิดปกติใดๆ เลยครับ”

ไม่มีความผิดปกติ?

แล้วทำไมเขาถึงได้ปวดหัวแทบขาดใจ?

หมอยื่นผลตรวจให้เขาดู “ท่านประธานฮั่วครับ นี่คือผลซีทีสแกนสมองของคุณ ภาพแสดงว่าไม่มีสิ่งผิดปกติเลยครับ”

ฮั่วซือหานยิ่งสับสน เขาปวดหัวอย่างรุนแรง แต่กลับหาสาเหตุทางการแพทย์ไม่ได้?

ในตอนนั้นเอง ลี่เจียวพูดขึ้น “ซือหาน คุณอาจจะเหนื่อยมากเกินไปช่วงนี้ พักผ่อนให้เพียงพอเถอะนะ ฉันจะอยู่ข้างคุณเอง”

ฮั่วซือหานมองลี่เจียว “เธอจะอยู่ข้างฉัน?”

ลี่เจียวพยักหน้า “ใช่ค่ะซือหาน ผู้หญิงอย่างฉือหว่านมีแต่จะนำความโชคร้ายมาให้คุณ แค่คุณพยายามเข้าใกล้เธอ คุณก็จะปวดหัวและเป็นลม แต่ฉันไม่เหมือนกัน ฉันคือผู้หญิงที่นำพาโชคดีมาให้คุณ แค่ฉันอยู่ข้างคุณ ทุกอย่างก็จะผ่านไปด้วยดี”

ฮั่วซือหานคิดทบทวน ตอนนี้แค่เขาคิดถึงฉือหว่านหรือพยายามเข้าใกล้เธอ อาการปวดหัวก็จะเกิดขึ้น

แต่ถ้าลี่เจียวอยู่ใกล้ อาการก็จะหายไป