บทที่ 769

เย่ฮวนเอ่อร์ว่า “ได้เลย งั้นเราไปเดี๋ยวนี้เลย!”

ลี่เจียวลุกขึ้น เดินไปพร้อมกับเย่ฮวนเอ่อร์

...

ฉือหว่านอยู่ในตัวบ้าน เธอเปิดประตูหน้าบ้านออก แล้วก็เห็นร่างสูงสง่าและหล่อเหลายืนอยู่ตรงหน้า ฮั่วซือหานมาถึงแล้ว

เขามาที่นี่ได้ยังไง?

เขาไม่ได้มีนัดกินข้าวกับลี่เจียวเหรอ?

วันนั้นเขาไม่ไปสำนักงานเขตเพื่อจดทะเบียนสมรส แล้วก็ผ่านมาแล้วสองวัน เขายังไม่ติดต่อเธอ ไม่มาหาเธอ แม้แต่คำอธิบายก็ไม่มี ต่อให้ฉือหว่านจะเชื่อมั่นในความเป็นคนดีของฮั่วซือหานมากแค่ไหน ในใจเธอก็ยังมีความไม่พอใจ ตอนนี้เธอไม่อยากเห็นหน้าเขาเลย

ฉือหว่านเอื้อมมือจะปิดประตู ไล่เขาออกไปข้างนอก

แต่ฝ่ามือใหญ่ของฮั่วซือหานดันบานประตูไว้ ไม่ยอมให้เธอปิด เขามองหน้าเธอ “หวานหว่าน อย่าปิดประตู”

สายตาแจ่มใสของฉือหว่านมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา “ประธานฮั่ว คุณมาหาฉันทำไม?”

ฮั่วซือหานยิ้มบาง “หวานหว่าน ตอนนี้เธอเรียกฉันว่า ‘ประธานฮั่ว’ แล้วเหรอ เรียกแบบนี้มันห่างเหินไปหน่อยนะ เราก็จะไปจดทะเบียนสมรสกันแล้วไม่ใช่เหรอ”

เขายังกล้าพูดเรื่องนี้อีก!

ฉือหว่านมองเขา “เราจะไปจดทะเบียนสมรสกันก็จริง แต่ประธานฮั่วไม่ใช่คนที่ไม่มาเองใช่ไหมล่ะ?”

“หวานหว่าน ฟังฉันอธิบายก่อน”

“ได้ ฉันจะให้โอกาสประธานฮั่วอธิบายก็แล้วกัน”

“หวานหว่าน เธอให้ฉันเข้าไปข้างในก่อน แล้วฉันจะอธิบายให้ฟัง”

ฉือหว่านคิดอยู่สักพัก ก่อนจะเปิดประตูให้เขาเข้าไป

ทั้งสองคนเดินเข้ามาในห้องรับแขก ฮั่วซือหานเอื้อมมือมาจับแขนเรียวของฉือหว่าน “หวานหว่าน เธอโกรธใช่ไหม?”