บทที่ 775

ลี่เจียวหันไปเห็นลี่มั่วเฉียน เจียงยิ่งเสวี่ย ฮั่วซือหาน ฉือหว่าน และเย่ฮวนเอ่อร์ที่ยืนอยู่หน้าประตู ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ตัวแข็งทื่อในทันที

ลี่เจียวร้องออกมาอย่างตกใจ “พวกคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!”

ฮั่วซือหานเดินเข้ามา มุมปากยกยิ้มเย็น “แน่นอนว่าพวกเราตามเธอมาน่ะสิ”

ขณะนั้นสาวใช้รีบเดินเข้ามา ก้มหน้าด้วยความกลัว “ขอโทษค่ะคุณนาย คุณหนูลี่ ประธานลี่กับประธานฮั่วมาถึงแล้ว ดิฉันไม่กล้าแจ้งให้ทราบ”

พูดตามตรง ลี่เจียวกับหวงเสี่ยวอวี้ต่างก็อาศัยลี่มั่วเฉียนเป็นหลัก วิลล่าหลังนี้ก็เป็นทรัพย์สินของตระกูลลี่ ดังนั้นสาวใช้ทุกคนจึงเชื่อฟังลี่มั่วเฉียน เขาคือเจ้าของบ้านตัวจริง

ลี่เจียวโกรธจนแทบระเบิด เธอหันไปมองฮั่วซือหาน “ซือหาน นี่คุณหมายความว่าไง บอกว่าคุณตามฉันมางั้นเหรอ?”

หวงเสี่ยวอวี้รู้สึกจนปัญญา เธอคิดว่าลี่เจียวเป็นพวกพังงานจริงๆ ไม่ต้องเดาอะไรก็รู้ว่านี่คือกับดักที่ฮั่วซือหานวางไว้ เพื่อล่อให้เธอกับลี่เจียวเปิดโปงตัวเอง

ฉือหว่านก้าวขึ้นมา มุมปากยกยิ้มเย็นชาขึ้น “คุณหนูลี่ ตอนนี้เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?”

ลี่เจียวชะงัก แล้วสูดลมหายใจอย่างตกใจ “ซือหาน... บ่วงรักในตัวคุณยังไม่ได้สลายใช่ไหม!”

ฮั่วซือหานพยักหน้า “ใช่”

“คุณยังรู้สึกเจ็บปวดเวลาอยู่กับฉือหว่าน?”

“ใช่”

“จริงๆ แล้วคุณสงสัยฉันอยู่แล้ว คุณจงใจนัดฉันไปกินข้าว ให้ความหวังฉัน แต่พอให้เห็นคุณกับฉือหว่านอยู่ด้วยกัน ก็ให้ฉันผิดหวัง คุณจงใจผลักฉันลงเหว ทำให้ฉันเริ่มสงสัยในพิษบ่วงรัก คุณรู้ว่าฉันต้องมาหาคนที่ลงพิษแน่ แล้วคุณก็พาพ่อแม่ฉันมาที่นี่ จับพวกเราคาเฟรม!”