บทที่ 777

หวงเสี่ยวอวี้มองเจียงยิ่งเสวี่ยด้วยความเคียดแค้น “เจียงยิ่งเสวี่ย ตอนนี้เธอพอใจแล้วใช่ไหม? เธอแย่งลี่มั่วเฉียนของฉันไป แย่งตำแหน่งคุณนายลี่ไป ทุกอย่างที่เธอมีตอนนี้ล้วนเคยเป็นของฉัน!”

เจียงยิ่งเสวี่ยหัวเราะเย็น “หวงเสี่ยวอวี้ ฉันว่าเธอบ้าไปแล้ว เธอเป็นฝ่ายมองผัวคนอื่นเอง แล้วยังใช้ไสยศาสตร์ยูนนานทำร้ายฉัน เธอสมควรเจอจุดจบแบบนี้!”

หวงเสี่ยวอวี้ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน “แล้วไงล่ะ? ลูกแท้ๆ ของเธอก็ไม่รักเธอด้วยซ้ำ เธอยังยอมอยู่กับฉันมากกว่า!”

พูดจบหวงเสี่ยวอวี้ก็หันไปทางลี่เจียว “เจียวเจียว เธออยากให้เจียงยิ่งเสวี่ยเป็นแม่ของเธอไหม?”

ลี่เจียวรู้ว่าตัวเองถึงเวลาต้องเลือกแล้ว เธอเดินไปยืนข้างหวงเสี่ยวอวี้ “ไม่อยาก!”

คำพูดของลี่เจียวทำให้เจียงยิ่งเสวี่ยเจ็บปวดถึงขั้วหัวใจ ลี่เจียวคือลูกในสายเลือดของเธอกับลี่มั่วเฉียน แต่ตลอดเวลาลี่เจียวกลับพังทุกความหวังของเธอ ทำให้เธอผิดหวังอย่างถึงที่สุด

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ลี่เจียวไม่ได้เติบโตขึ้นในอ้อมอกของเธอกับลี่มั่วเฉียน เจียงยิ่งเสวี่ยจึงรู้สึกว่าเป็นความผิดพลาดของเธอ เป็นหนี้ที่ติดค้างลูกสาว

ตอนนี้เห็นลี่เจียวไปยืนข้างคนที่ไม่บริสุทธิ์ใจอย่างหวงเสี่ยวอวี้ เจียงยิ่งเสวี่ยอยากปลุกสติเธอ “เจียวเจียว!”

ลี่เจียว “อย่าเรียกฉัน!”

เจียงยิ่งเสวี่ยชะงัก

ลี่มั่วเฉียนเอื้อมแขนมากอดเจียงยิ่งเสวี่ยไว้แน่น

ลี่เจียว “พวกคุณเป็นพ่อแม่แท้ๆ ของฉันก็จริง แต่คุณไม่เคยรักฉันเลย สิ่งที่ฉันอยากได้ คุณไม่เคยให้ แต่กลับเป็นน้าหวงที่คอยช่วยฉัน ตอนนี้ฉันจะอยู่กับน้าหวง! จำไว้เลยนะ ถ้าฉันเป็นอะไรขึ้นมา มันเป็นเพราะพวกคุณ คุณไม่เคยทำหน้าที่พ่อแม่เลยตั้งแต่ฉันเกิดมา เป็นพวกคุณเองที่ผลักฉันมาถึงจุดนี้!”

“เจียวเจียว!” เจียงยิ่งเสวี่ยหน้าซีดแทบยืนไม่อยู่

หวงเสี่ยวอวี้มองสีหน้าของเจียงยิ่งเสวี่ยแล้วรู้สึกสะใจราวกับได้ล้างแค้น เธอต้องการเห็นเจียงยิ่งเสวี่ยเจ็บ และลี่เจียว... คือมีดที่ดีที่สุดที่จะแทงเธอ

หวงเสี่ยวอวี้หันมามองลี่เจียว “เจียวเจียว เธออยากให้ใครเป็นแม่ของเธอ?”

ลี่เจียว “ฉันอยากให้น้าหวงเป็นแม่ฉัน”