บทที่ 782

ลี่มั่วเฉียนและเจียงยิ่งเสวี่ยรู้สึกเบาใจลง “ได้ ขอบคุณหมอมากครับ”

คุณหมอเดินจากไป ลี่มั่วเฉียนและเจียงยิ่งเสวี่ยนั่งอยู่บนเตียง มองฉือหว่านที่หมดแรงจนสลบไป

เจียงยิ่งเสวี่ยเอื้อมมือไปแตะที่ใบหน้าของฉือหว่านเบาๆ “เมื่อครู่ฉือหว่านฝังเข็มให้ฉันถึงสองชั่วโมง เธอหมดแรงเพราะฉันเลย ฉันกับฉือหว่านก็แค่คนแปลกหน้าที่บังเอิญเจอกัน แต่เธอกลับดีกับฉันขนาดนี้ ฉันไม่รู้เลยว่าจะตอบแทนเธอยังไงดี”

ลี่มั่วเฉียนปลอบ “ฉือหว่านจะไม่เป็นอะไร”

“มั่วเฉียน ไม่รู้ทำไม เวลาฉันมองฉือหว่าน ฉันรู้สึกคุ้นเคยมาก เหมือนอยากเข้าใกล้เธอ”

ลี่มั่วเฉียนพยักหน้า ความจริงเขาก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

เจียงยิ่งเสวี่ยนึกถึงลี่เจียว “ลูกสาวของเรา เจียวเจียว ตอนนี้ไปอยู่กับหวงเสี่ยวอวี้แล้ว หวงเสี่ยวอวี้คนนั้นก็แค่ใช้เธอเป็นเครื่องมือทำร้ายเรา เห็นเจียวเจียวหลงผิด ไม่รู้ผิดชอบ ฉันเจ็บปวดใจมากจริงๆ ถ้าเจียวเจียวเป็นเหมือนฉือหว่านได้ก็คงจะดี”

ความจริงลี่มั่วเฉียนรู้จักนิสัยและเล่ห์เหลี่ยมของลี่เจียวเร็วกว่าที่เจียงยิ่งเสวี่ยรู้เสียอีก แต่ลี่เจียวก็เป็นลูกสาวคนเดียวของเขากับเจียงยิ่งเสวี่ย เขาจึงยังคงคาดหวังในตัวลี่เจียว ไม่สามารถตัดใจได้

แต่ครั้งนี้ลี่เจียวกลับเหยียบเส้นแดงของทุกคนไปสมคบกับหวงเสี่ยวอวี้

ลี่มั่วเฉียนรู้ดีว่า คนที่เจ็บปวดที่สุดคงหนีไม่พ้นเจียงยิ่งเสวี่ย เพราะเมื่อปีก่อน เจียงยิ่งเสวี่ยเกือบตายเพราะคลอดลี่เจียว

ลี่มั่วเฉียนโอบไหล่เจียงยิ่งเสวี่ยแล้วตบเบาๆ “ยิ่งเสวี่ย อย่าเสียใจเลยนะ”

เจียงยิ่งเสวี่ยมองฉือหว่าน “มั่วเฉียน เอาแบบนี้เถอะ เรามารับฉือหว่านเป็นลูกสาวบุญธรรมของเราดีไหม”

ลี่มั่วเฉียน “รับฉือหว่านเป็นลูกบุญธรรม?”

“ใช่ ฉันชอบฉือหว่านมากจริงๆ ได้ยินว่าฉือหว่านไม่มีพ่อแม่ เราก็รับเธอมาเป็นลูก ดูแลเธอให้ดีที่สุด”

ลี่มั่วเฉียนพยักหน้า “ได้”

ในตอนนั้นเอง ขนตายาวของฉือหว่านกระตุกเบาๆ เธอลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ เธอฟื้นแล้ว