บทที่ 805

เฉินหยวนหยวนร้องเรียกออกมา “พี่ชาย!”

เย่ฮวนเอ่อร์ชะงัก เธอรู้ว่าเฉินหยวนหยวนเข้าใจผิด คิดว่าผู้ชายคนนี้คือเฉินจิ้น เมื่อตอนที่เธอเห็นเขาไม่กี่วันก่อน ก็เคยเข้าใจว่าเขาคือเฉินจิ้นเหมือนกัน

เย่ฮวนเอ่อร์รีบพูด “หยวนหยวน เขาไม่ใช่พี่ของเธอ”

“เป็นไปไม่ได้! เขาก็คือพี่ฉัน! ฉันไม่มีทางจำผิด เขาคือพี่ชายของฉันแน่นอน! พี่ชาย!”

เฉินหยวนหยวนไม่ได้เจอเฉินจิ้นมาเป็นเวลาสามปีแล้ว เฉินจิ้นคือญาติสายเลือดคนเดียวของเธอในโลกนี้ เธอมั่นใจว่าไม่มีทางจำผิด คนนี้ต้องเป็นพี่ของเธอแน่นอน

เย่ฮวนเอ่อร์ “หยวนหยวน เธอใจเย็นหน่อย เขาไม่ใช่พี่ของเธอจริงๆ นะ”

ผู้ชายหลังพวงมาลัยหันมามองเฉินหยวนหยวน พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น “เธอจำคนผิดแล้ว ฉันไม่ใช่พี่ของเธอ”

“ฉันไม่เชื่อ! คุณถอดหน้ากากออกให้ฉันดู ฉันอยากเห็นหน้าคุณ!”

เฉินหยวนหยวนต้องการเห็นหน้าเขา

“หยวนหยวน!” เย่ฮวนเอ่อร์พยายามห้าม

แต่ชายคนนั้นกลับพูดว่า “ได้สิ”

เขายกมือ ถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น

นัยน์ตาของเฉินหยวนหยวนหดตัว เธอตกใจจนสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง “หน้าคุณ...”

ชายคนนั้นสวมหน้ากากกลับคืน “ตอนนี้คงพิสูจน์ได้แล้วว่าฉันไม่ใช่พี่ของเธอ”

เฉินหยวนหยวน “ฉัน...”

“ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อน”

ชายคนนั้นเหยียบคันเร่ง ขับแท็กซี่ออกไป

เฉินหยวนหยวนก้าวออกไปข้างหน้า “พี่ชาย!”

เย่ฮวนเอ่อร์รีบโอบเธอไว้ “หยวนหยวน ฉันรู้ว่าเธอคิดถึงพี่ชายมาก แต่เขาไม่ใช่พี่เธอจริงๆ นะ”

น้ำตาของเฉินหยวนหยวนร่วงหล่น “พี่ฮวนเอ่อร์ พี่ชายของฉันหายไปไหนกันแน่ ทำไมตลอดสามปีที่ผ่านมาเขาไม่กลับมาเลย เขาลืมพวกเราไปแล้วหรือเปล่า?”

ขอบตาขาวเนียนของเย่ฮวนเอ่อร์เริ่มแดงขึ้นเช่นกัน ความเจ็บในใจถูกกดทับลงมาอีก เธอเจ็บยิ่งกว่าเฉินหยวนหยวนเสียอีก

“พี่ฮวนเอ่อร์ ฉันคิดถึงพี่ชายของฉันมากจริงๆ ทำไมเขาถึงหายไปจากโลกนี้ เขาหายไปไหนกันแน่?”