บทที่ 814

เย่ฮวนเอ่อร์หวังว่าฟู่อวิ๋นเซินจะยังไม่ลืมเธอ

ฟู่อวิ๋นเซินมองเธอ “ฉันจำคุณได้”

เย่ฮวนเอ่อร์โล่งอก “ประธานฟู่ สวัสดีค่ะ ฉันขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ฉันชื่อเย่ฮวนเอ่อร์ค่ะ”

“คุณหนูเย่ สวัสดีครับ” น้ำเสียงของฟู่อวิ๋นเซินนุ่มต่ำและเยือกเย็น ฟังไม่ออกว่าเขาคิดอะไรอยู่

เย่ฮวนเอ่อร์เดาใจเขาไม่ออก และก็ไม่รู้ว่าถ้าเธอเอ่ยปากขอร้อง เขาจะยอมช่วยหรือเปล่า

ผู้ชายคนนี้เต็มไปด้วยความลึกลับ เขาเป็นถึงดาวรุ่งในวงการธุรกิจ แต่ทำไมถึงมาขับแท็กซี่ได้

ตอนนี้เธอทำได้เพียงลองพยายามดู ขอแค่ยังมีความหวังแม้เพียงเล็กน้อย เธอก็จะไม่ยอมแพ้

เธอไม่อาจปล่อยให้จ้าวอี้ทำลายตระกูลหลินได้

“ประธานฟู่ คืออย่างนี้ค่ะ ฉันมีเรื่องที่อาจจะไม่เหมาะนักจะขอร้อง ฉันอยากเข้าไปพบคุณวิลเลียม พอได้ยินว่าคุณเป็นเพื่อนสนิทของเขา คุณพาฉันเข้าไปด้วยได้ไหมคะ?”

ฟู่อวิ๋นเซินไม่ได้ตอบว่าจะได้หรือไม่ได้ “คุณหนูเย่ คุณอยากเจอคุณวิลเลียมทำไม?”

“ประธานฟู่ ต้องบอกตรงๆ ว่าตอนนี้กลุ่มหลินซื่อของเรามีความร่วมมือกับคุณวิลเลียม แต่เกิดปัญหาบางอย่างขึ้น ทำให้เขาต้องการจะยกเลิกการร่วมมือ ฉันเลยอยากเจรจากับเขาสักครั้ง ประธานฟู่ ช่วยฉันได้ไหมคะ?”

ฟู่อวิ๋นเซิน “ได้”

เขาพูดว่า “ได้”

เย่ฮวนเอ่อร์ดีใจจนแทบจะกระโดด “ประธานฟู่ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่พาฉันเข้าไปพบคุณวิลเลียม”

ฟู่อวิ๋นเซิน “แต่ฉันกับคุณวิลเลียมเป็นเพื่อนสนิทกัน เดี๋ยวเข้าไปแล้วคุณอย่าเพิ่งพูดอะไร ฉันจะหาโอกาสพูดเรื่องนี้กับเขา คุณทำได้ไหม?”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “ฉันรับรองว่าจะทำตามค่ะ!”

“งั้นก็เข้าไปเถอะ”

ฟู่อวิ๋นเซินก้าวเข้าไปข้างใน เย่ฮวนเอ่อร์รีบตามติด เธอรู้เลยว่าโชคชะตาไม่ได้ปิดกั้นทางเธอ ฟู่อวิ๋นเซินแทบจะเป็นผู้มีพระคุณในชีวิตเธอ ไม่ว่าเรื่องนี้จะสำเร็จหรือไม่ เธอจะต้องเชิญเขาไปทานข้าวเพื่อตอบแทนให้ได้