บทที่ 824

ฟู่อวิ๋นเซินหอบหายใจถี่กระชั้น

คุณวิลเลียมรู้สึกแปลกใจ “อวิ๋นเซิน? อวิ๋นเซิน ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ? นี่นายเป็นอะไร หายใจทำไมถึงแรงขนาดนี้?”

ฟู่อวิ๋นเซินดวงตาแดงก่ำ “วิลเลียม พวกเรา...ใกล้จะเสร็จแล้ว...”

“ฮ่าๆ ได้เลย อวิ๋นเซิน ฉันนึกว่านายไม่ยุ่งกับผู้หญิงเสียอีก ไม่นึกเลยว่านายจะมีแฟนแล้ว...”

ฟู่อวิ๋นเซินไม่ได้ยินว่าทางนั้นพูดอะไรอีก ความรู้สึกทั้งหมดเหมือนถูกรวบรวมไปไว้ที่จุดเดียว จากนั้นก็ระเบิดเป็นแสงขาวจ้า เหมือนพลุดอกใหญ่แตกกระจายเต็มท้องฟ้า

ฟู่อวิ๋นเซินทรุดตัวลงแนบหน้าผากกับไหล่ของเย่ฮวนเอ่อร์

“อวิ๋นเซิน? อวิ๋นเซิน...”

ฟู่อวิ๋นเซินถือโทรศัพท์ไว้ เสียงแหบจนแทบฟังไม่ออก “วิลเลียม เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ”

“ได้เลย”

หลังวางสาย ฟู่อวิ๋นเซินก็เริ่มจูบใบหน้าของเย่ฮวนเอ่อร์ ไล่ไปจนถึงริมฝีปากของเธอ

เธอคือผู้หญิงคนแรกของเขา และจะเป็นคนเดียวตลอดไป คุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ทั้งอ่อนหวานและอ่อนโยน เขาก็เป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ในช่วงสามปีที่ผ่านมาร่างกายเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ยิ่งไม่เจอกันมานาน เขาก็ยิ่งโหยหาเธอ ร่างกายของเขาชอบเย่ฮวนเอ่อร์อย่างควบคุมไม่ได้ เป็นความปรารถนาแบบชายหญิงที่รุนแรงราวกับถึงตาย

เย่ฮวนเอ่อร์เองก็ชอบเขา โอบรัดลำคอเขาแล้วจูบตอบอย่างแนบแน่น

แต่เพราะยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำต่อ ฟู่อวิ๋นเซินจึงผละออกจากเธอทันเวลา “เราจัดการตัวเองแล้วออกไปเจอคุณวิลเลียมกันก่อน”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณวิลเลียมค่ะ”

ฟู่อวิ๋นเซิน “ถ้ามีอะไรที่ต้องให้ช่วย บอกฉันได้เลย”

เย่ฮวนเอ่อร์รู้ดีว่าเขาไม่ใช่เฉินจิ้นที่เคยยากจนอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เขาคือฟู่อวิ๋นเซิน เป็นดาวรุ่งในแวดวงธุรกิจไปแล้ว

เธอรู้ว่าจะอยู่กับเฉินจิ้นยังไง แต่ยังไม่รู้ว่าจะอยู่กับฟู่อวิ๋นเซินยังไงดี

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “อืม ได้ค่ะ”