บทที่ 862

ผู้ช่วยหลี่มองฟู่อวิ๋นเซิน แล้วชี้ไปที่รอยที่คอของเขา “ประธานครับ ตรงคอของคุณมีรอยจูบ จะให้ปิดไว้ไหมครับ?”

ฟู่อวิ๋นเซินมองผ่านกระจกไปเห็น เย่ฮวนเอ่อร์ฝากรอยจูบเอาไว้เมื่อคืน

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างอารมณ์ดี “ไม่ต้องปิด ไปกันเถอะ”

ฟู่อวิ๋นเซินพาผู้ช่วยหลี่ออกไป พนักงานด้านนอกเห็นเขาก็กล่าวทักอย่างเคารพ “สวัสดีครับ ประธาน”

ฟู่อวิ๋นเซินก้าวเดินอย่างมั่นคงมุ่งหน้าไปยังห้องประชุม

พนักงานเริ่มซุบซิบกันทันที “พวกเธอเห็นรอยจูบบนคอประธานหรือเปล่าเนี่ย? โอ้พระเจ้า มีคนฝากรอยจูบไว้ให้ประธานด้วย!”

“วันนี้ประชุมตอนเก้าโมงยังเลื่อนเลยนะ ผู้บริหารทั้งบริษัทก็นั่งรออยู่ ได้ยินว่ามีสาวงามอยู่ในห้องของประธานด้วย เพิ่งจะตื่นกันทั้งคู่”

“โอ้พระเจ้า ฉันนึกภาพเป็นฉากๆ เลยล่ะ!”

“ฉันว่าน่าจะเป็นฉากเข้าด้ายเข้าเข็มแน่ๆ”

ทุกคนกำลังเม้าท์กันสนุกสนาน

เย่ฮวนเอ่อร์ตื่นขึ้นมาแล้ว เธอเดินเข้าไปในสำนักงาน ผู้ช่วยหลี่ได้สั่งให้คนเอาอาหารเช้ามาไว้เรียบร้อย “คุณเย่ สวัสดีครับ อาหารเช้าทั้งหมดนี้ประธานให้เตรียมไว้ให้คุณ คุณเย่สามารถทานได้เลยครับ”

เย่ฮวนเอ่อร์นั่งลง “ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

ผู้ช่วยหลี่เดินออกไป ขณะนั้นเอง เย่ฮวนเอ่อร์ก็เห็นว่าพนักงานข้างนอกต่างก็ยื่นคอมาสอดส่องพยายามดูว่าเธอเป็นใคร

ทุกคนอยากรู้ว่า ว่าที่ภรรยาของประธานคือใครกันแน่

เย่ฮวนเอ่อร์หน้าแดง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องพาเธอมาที่บริษัทด้วย

ตอนนี้ทั้งบริษัทรู้กันหมดแล้ว มันช่างเอิกเกริกเหลือเกิน

เย่ฮวนเอ่อร์นั่งลงเริ่มทานอาหารเช้า ทันใดนั้นเสียงเรียกเข้ามือถือก็ดังขึ้น เป็นสายโทรเข้า

อีกแล้ว...เป็นจ้าวอี้อีกแล้ว

เย่ฮวนเอ่อร์กดรับสาย “ฮัลโหล จ้าวอี้ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันรับโทรศัพท์เธอแล้วนะ ฉันจะบล็อกเบอร์เธอ เธอรบกวนชีวิตฉันเกินไปแล้ว”

จ้าวอี้เสียงเย็นชา “เย่ฮวนเอ่อร์ เมื่อคืนเธออยู่กับฟู่อวิ๋นเซินใช่ไหม พวกเธอนอนด้วยกันแล้ว เธอมันไร้ยางอาย!”