บทที่ 864

พูดจบ จ้าวอี้ก็หยิบสเต๊กขึ้นมา เขาใช้มีดและส้อมค่อยๆ หั่นเนื้อเป็นชิ้นเล็กๆ “กินข้าวให้เสร็จก่อน แล้วค่อยคุยกัน”

เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะเยาะ “จ้าวอี้ เธอต้องการอะไรแน่? ด้วยสถานะของเธอตอนนี้ อยากได้ผู้หญิงแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น แล้วทำไมถึงยังตามรังควานฉันอยู่? อย่าบอกนะว่าเธอรักฉัน”

จ้าวอี้ชะงักขณะหั่นสเต๊ก แล้วเงยหน้าขึ้นมองเย่ฮวนเอ่อร์ “ฮวนเอ่อร์ ถ้าฉันบอกว่าฉันรักเธอจริงๆ ล่ะ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ “จ้าวอี้ คนอย่างนายรู้ไหมว่าความรักคืออะไร? รักของนายคือการนอกใจ คือการทรยศ!”

จ้าวอี้ “ฮวนเอ่อร์ ฉันกับฮั่วเสวียนมันจบกันไปแล้ว เธอจะลืมมันไม่ได้เลยเหรอ?”

“ผู้ชายที่นอกใจครั้งเดียว ไม่สมควรได้รับโอกาสอีกเลย! จ้าวอี้ เธอไม่ได้รักฉันหรอก เธอแค่รับไม่ได้ที่เห็นฉันไปได้ดีกับฟู่อวิ๋นเซิน มันทำให้เธอไม่พอใจ พูดตรงๆ เธอมันก็แค่คนเห็นแก่ตัวไม่อยากให้ผู้หญิงที่เคยอยู่กับตัวเองมาท้าทายอำนาจ ฉันไม่ชอบเธอแล้ว ความอยากครอบครองและความท้าทายของเธอมันกำลังครอบงำเธอ นั่นไม่ใช่ความรักเลย!”

จ้าวอี้รีบพูด “ไม่ใช่นะ ฮวนเอ่อร์ ฉันรักเธอจริงๆ!”

“พอได้แล้ว จ้าวอี้! ต่อให้นายรักฉันจริงๆ แต่นายรู้ไหมว่าความรักคืออะไร? รักของนายคือถ้าไม่ได้ครอบครองก็จะทำลาย ความรักแบบนั้นมันน่ากลัวเกินไป ฉันไม่ต้องการ!”

จ้าวอี้เริ่มโกรธ เขาจ้องเย่ฮวนเอ่อร์ “ฮวนเอ่อร์ ที่เธอพูดมันก็ถูกนะ ด้วยฐานะของฉันตอนนี้ อยากได้ผู้หญิงแบบไหนก็ได้ แล้วทำไมเธอต้องมาท้าทายฉันซ้ำๆ ด้วย? ฉันนอกใจ แต่เธอล่ะไม่ใช่เหรอ? เธอกับฟู่อวิ๋นเซินก็ขึ้นเตียงกันแล้ว เธอให้ครั้งแรกของเธอกับเขา!”

เย่ฮวนเอ่อร์ขัดขึ้นทันที “ฉันกับฟู่อวิ๋นเซินรักกันจริงๆ แล้วอีกอย่าง พวกเราอยู่ด้วยกันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย? ระหว่างเราสองคนไม่เคยเริ่มต้นอย่างแท้จริงด้วยซ้ำ มันจบไปตั้งนานแล้ว!”

จ้าวอี้มองเธอ “ฮวนเอ่อร์ เธออยากทำให้ฉันโกรธใช่ไหม?”

“ฉันไม่ได้อยากทำให้นายโกรธ แต่ฉันก็ไม่อยากนั่งกินข้าวกับนายด้วย ช่วยบอกเรื่องของฟู่อวิ๋นเซินมาได้แล้ว!”

“ฟู่อวิ๋นเซิน ฟู่อวิ๋นเซิน! เธอลองดูสิ ตั้งแต่เข้ามา เธอพูดชื่อเขากี่ครั้งแล้ว? เธอรักเขาขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “ใช่ ฉันรักเขา!”