บทที่ 868

หลังจากกินข้าวเสร็จ ฟู่อวิ๋นเซินก็ต้องไปประชุมต่อ เขายุ่งมากจริงๆ

เย่ฮวนเอ่อร์ “คุณรีบไปเถอะ ฉันจะนั่งออกแบบอยู่ตรงนี้แหละ”

ฟู่อวิ๋นเซิน “คราวนี้ตอนฉันกลับมา เธอจะไม่หายตัวไปอีกใช่ไหม? จะไม่แอบหนีไปอีกใช่ไหม?”

เย่ฮวนเอ่อร์จุ๊บเขาหนึ่งที “วางใจได้เลย ฉันจะอยู่ตรงนี้ ไม่ไปไหนทั้งนั้น”

“เธอพูดเองนะ ตอนฉันกลับมาต้องเห็นหน้าเธออยู่ที่นี่”

“วางใจเถอะน่า”

เมื่อได้คำยืนยันจากเธอ ฟู่อวิ๋นเซินถึงได้หมุนตัวออกไป

เย่ฮวนเอ่อร์นั่งลงบนเก้าอี้เริ่มออกแบบชุด ตอนนั้นเองมีคนเดินเข้ามา เย่ฮวนเอ่อร์เงยหน้าขึ้นยิ้ม “อวิ๋นเซิน คุณกลับมาเร็ว ”

แต่คำพูดของเธอชะงักทันที เพราะคนที่เข้ามาไม่ใช่ฟู่อวิ๋นเซิน แต่เป็นเสี่ยวอู่

เย่ฮวนเอ่อร์ “เสี่ยวอู่ เป็นนายเหรอ”

เสี่ยวอู่เดินเข้ามา “คุณหนูใหญ่เย่ แล้วคุณคิดว่าเป็นใคร? คิดว่าเป็นอวิ๋นเซินเหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์รู้ว่าเสี่ยวอู่มีท่าทีเป็นศัตรูกับเธอชัดเจน “อวิ๋นเซินไปประชุม นายมาหาเขาเหรอ?”

เสี่ยวอู่ “เปล่า ฉันมาหาเธอ”

เย่ฮวนเอ่อร์ “นายมีเรื่องจะคุยกับฉัน?”

“วันนี้อวิ๋นเซินอุ้มเธอเข้าบริษัท ข่าวแพร่กระจายไปทั่วแล้ว ฉันรู้อยู่แล้วว่า แม้จะผ่านมา 3 ปี อวิ๋นเซินก็ต้องกลับไปอยู่ในมือเธอจนได้ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเธอให้ยาอะไรเขากิน ถึงได้หลงเธอแบบนี้”

เย่ฮวนเอ่อร์ขมวดคิ้ว “เสี่ยวอู่ ฉันจำได้ว่าเราเคยเป็นเพื่อนกัน แต่ทำไมตอนนี้นายถึงพูดกับฉันแบบนี้?”